ივლისი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 1 ივლისი.
რატომ არის ორივე საერო და სულიერი ცოდნა აუცილებელი ცხოვრების შესრულებისთვის? ბჰაგავანი სიყვარულით გვიხსნის ჩვენ დღეს.
არსებობს ცოდნის ორი ტიპი რაც კაცს სჭირდება შესაძენად. პირველი არის საერო ან მატერიალური ცოდნა, რაც საშუალებას აძლევს მას წაიკითხოს და წეროს, შეასრულოს თავისი ყოველდღიური საქმეები, გამოიმუშაოს თავისი საარსებო წყარო, და გაატაროს თავისი მიწიერი ცხოვრება გრძნობებისა და გონებრივი შესაძლებლობების გამოყენებით. მაგრამ ეს არის უბრალოდ ჩვეულებრივი ცოდნა. ნამდვილი ცოდნა არის ატმა-ვიდია ან სულიერი ცოდნა, რაც საშუალებას აძლევს კაცს გავიდეს გრძნობებისა და ჭკუის გარეთ, ჩაინერგოს მონანიებისა და უარისთქმის კეთილი ხარისხები, განივითაროს სიბრძნე და მიაღწიოს ჭეშმარიტ სიმშვიდესა და ბედნიერებას. ცოდნა რომელიც აკმაყოფილებს ტანის მოთხოვნილებებსა და გრძნობებს ვერ უზრუნველყოფს ჭეშმარიტ სიმშვიდესა და ბედნიერებას კაცში. ადამიანის ტანი ნაჩუქარი იყო კაცზე უანგარო და კარგი საქმეების შესასრულებლად. ადამიანს არ სჭირდება იყოს მაღალი განათლების რომ გამოიყენოს საკუთარი ტანი წმინდა საქმეების შესასრულებლად. სწორედ სულიერი ცოდნა ეხმარება კაცს კეთილი და ამაღლებული ცხოვრების გასატარებაზე. თუმცა, სულიერი ცოდნა უნდა იყოს შერწყმული მონანიებასთან. სულიერ ცოდნასა და მონანიებას შორის ურთიერთობა არის მსგავსი დადებითი და უარყოფითი მუხტების. კაცს სჭირდება საერო და სულიერი ცოდნა სრულყოფილი და მიზანდასახული ცხოვრების გასატარებლად.
– ღმერთის საუბარი, 1996 წლის 16 აპრილი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 2 ივლისი.
ერთგულთა უმეტესობა ასრულებს ყოველდღიურ პარაიანას (წმინდა წერილების კითხვას). არის ეს კარგად საკმარისი როგორც სულიერი ვარჯიში? ბჰაგავანი სიყვარულით გვმეგზურობს ჩვენ, ასე რომ ჩვენ შევძლოთ ჩვენი გზების გამოსწორება, თუ საჭიროა.
ხალხი თაყვანს სცემს ქაღალდსა და ბჰაგავად გიტას სიტყვებს, მაგრამ ისინი არ სვამენ ნეტარების ნექტარს რაც შედეგდება მათ სწავლებათა პრაქტიკიდან. ყველამ უნდა გააცნობიეროს ჭეშმარიტება რომ ყველა წმინდა ტექსტი როგორიცაა ბიბლია, ყურანი, ვედები და უპანიშადები არის განკუთვნილი პრაქტიკისთვის და არა უბრალოდ პარაიანას (გულწრფელად კითხვის) საკეთებლად. დღესდღეობით თქვენ ნახავთ საი სათჩარითრას ერთგულთა უმეტესობის ხელებში. ისინი ამბობენ, რომ ყოველდღე აკეთებენ პარაიანას. არ არსებობს უფრო დიდი სისულელე ვიდრე ეს. არის ეს წიგნი დანიშნული მხოლოდ პარაიანას შესასრულებლად? ის დანიშნულია პრაქტიკისთვის! ჩადეთ პრაქტიკაში ის რასაც შირდი საი ბაბა ასწავლიდა ამ წიგნით. არსებობს პატარა მაგალითი. ადამიანი იტანჯებოდა ძლიერი გაციებით და ხველით. როცა ის სოფლის ექიმთან მივიდა, მან შესთავაზა მას გაეკეთებინა მშრალი ჯანჯაფილის, წიწაკისა და ჯანჯაფილის ნაყენი და დაელია. შემდეგ პაციენტმა თავისთვის დაიწყო გამეორება: „მე უნდა დავლიო მშრალი ჯანჯაფილის, წიწაკისა და ჯანჯაფილის ნაყენი“. მაგრამ მან ვერ მიიღო რამე შვება. როგორ შეძლებდა ის რამე შვების მიღებას თუ ის არ მოამზადებდა ნაყენს და არ დალევდა მას? მსგავსად, თქვენ უბრალოდ იმეორებთ იმას რაც მოცემულია წმინდა ტექსტებში მათი პრაქტიკაში ჩადების გარეშე. თქვენ მიიღებთ სარგებელს მხოლოდ მაშინ როცა თქვენ პრაქტიკებთ!
– ღმერთის საუბარი, 1996 წლის 31 აგვისტო

სატია საი ბაბა