თებერვალი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 1 თებერვალი.
ჩვენ რატომ არ უნდა დავკმაყოფილდეთ ფიზიკური ხედვით, რამდენად კარგადაც კი იგი შეიძლება გვემსახუროს ჩვენ ამ მსოფლიოში? ბჰაგავანი შთაგვაგონებს ჩვენ რაღაც უფრო მაღალის მიღწევაზე დღეს.
ვედა აცხადებს: „რაც კი არის აღქმული მიდრეკილია განადგურებაზე“. ყველა ობიექტს მსოფლიოში, მოძრავსა და უძრავს კაცი ხედს თავისი ფიზიკური თვალებით. ეს ყველაფერი გაქრება თავის დროზე დროს ნაკადში. არც თვალი რაც ხედს, არც საგანი რასაც იგი ხედს, არის მუდმივი. ყველა არსება ქმნილებაში დაჯილდოებულია თვალებით. რა განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს კაცის მიერ დაუფლებულ თვალებს? რა არის ადამიანის არსებობის უნიკალური მნიშვნელობა? დაბადებული ადამიანად, უბედო იქნებოდა, თუ კაცი დაკმაყოფილდებოდა ფიზიკური ხედვით. კაცმა უნდა შეიძინოს ჯნანა-ნეტრამ (სიბრძნის თვალი). მის გარეშე, რა სარგებელია ადამიანის განათლება? რა აზრი აქვს ადამიანის გონიერებას ან გონებრივ ძალებს? რა არის კაცის ფასი თუ ის უძლურია თავისში ღმრთაებრივის ამოცნობაზე? კაცი არის ქმნილების გვირგვინი. სწორედ ამიტომ აქებს წმინდა წერილები იმ კეთილშობილ სათნოებებს, რომელთა გამოვლის შემძლეც არის კაცი. ამიტომ, როგორც ადამიანი, ის უნდა ისწრაფვოდეს სიბრძნის თვალის შესაძენად. ფიზიკური თვალები არის უნიათო. თქვენ არ შეგიძლიათ საკუთარი თვალების დანახვა. ეს არასრულყოფილი თვალები, როგორ შეძლებს ესები ძალიან წმინდა ჭკუის დანახვას? თვალები, რომლებიც უძლურია ხედოს ჭკუა, როგორ შეძლებს ესები ხედოს ატმა (მკვიდრი სული)?
– ღმერთის საუბარი, 1992 წლის 4 აპრილი.

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 2 თებერვალი.
სხვადასხვა მოთხოვნილებება ან სურვილებმა შეიძლება მიგვიყვანა ჩვენ ბჰაგავანამდე. მაგრამ არის მათი ასრულება ჩვენი ძებნის მიზანი? ბჰაგავანი გვახსენებს ჩვენ დღეს იმ ძვირფას შესაძლებლობას რითაც ჩვენგან თითოეულს გვაქვს კურთხევა.
ზოგჯერ, მხოლოდ შანსის გამოყენებით, თქვენ შეგიძლიათ აიმაღლოთ საკუთარი თავი მყარად. ვიღაც მოდის ჩემთან თავისი კუჭის ტკივილის მკურნალობის მისაღებად. შემდეგ მას მოსწონს ეს ადგილი, მისი ატმოსფერო, მისი ომკარა, მისი ბჰაჯანი და მისი პრაშანტი (უზენაესი მშვიდობა); ის მხედს მე და აკვირდება ჩემს მოძრაობებს, სიტყვებსა და ქმედებებს. მას მიაქვს სახლში სურათი ან ბჰაჯანის წიგნი, და მალე, ის ივიწყებს ტკივილს, რამაც ის აქ მოიყვანა და კულტივირებს ახალ ტკივილს – პრაშანტისთვის, დარშანისთვის, სპარშანისთვისა და სამბჰაშანისთვის (მშვიდობისთვის, ღმრთაებრივის ხედვისთვის, შეხებისა და საუბრისთვის), ჯაფამისთვის, დჰიანამისთვის და საკშატკარამისთვის (სახელის გამეორების, მედიტებისა და რეალიზებისთვის). რა თქმა უნდა, მე არასდროს გადავიხრები ჭეშმარიტებიდან. რადგან მე დაყრდნობილი ვარ ჭეშმარიტებაზე, მე მქვია სატია საი; შაიი ნიშნავს მიყრდნობილს. სახელი არის ძალიან შესაფერისი, ნება მომეცით დაგარწმუნოთ თქვენ. მხოლოდ ისინი ვინც არ მისდევენ ჩემს მითითებებს და ვინც გადაუხვევენ ჩემს მიერ დადგენილი გზიდან ვერ იღებენ იმას, რასაც მე ვთავაზობ მათ. მიჰყევით ჩემს მითითებებს და გახდით ჩემი არმიის ჯარისკაცები; მე გაგიძღვებით თქვენ გამარჯვებისკენ.
– ღმერთის საუბარი, 1962 წლის 21 ნოემბერი.

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 3 თებერვალი.
რა არის ჭეშმარიტება რაც ყოველ წამს გვეცხადება ჩვენ ჩვენი შინაგანი ხმით? ბჰაგავანი გვახსენებს ჩვენ და გვიხსნის ამ გამოცხადების მნიშვნელობას.
სიზმარში, თქვენ ხედთ და განცდით ბევრ რამეს, მაგრამ ყველაფერი ქრება როცა იღვიძებთ. ეს ყველაფერი არის ღამის სიზმარი. მსგავსად, დღის განმავლობაში თქვენ ხედთ ყველას და ყველაფერს, და გაქვთ უამრავი გამოცდილება. მაგრამ ეს ყველაფერი ხდება უხილავი, როცა თქვენ იძინებთ. ეს არის დღის სიზმარი. თქვენ იმყოფებით ღამის სიზმარში ისევე როგორც დღის სიზმარში. არ არსებობს დღის სიზმრები ღამის სიზმრებში და ღამის სიზმრები დღის სიზმრებში. მაგრამ თქვენ ხართ ორივე მდგომარეობაში. ამიტომ,თქვენ ხართ ყველგანმყოფი. აქედან გამომდინარე, მიიჩნიეთ თქვენი თავი ფუნდამენტალ ღმრთაებრივ არსებად. თქვენ ხართ ღმერთი; ღმერთი არ განსხვავდება თქვენგან. თქვენი შინაგანი ხმაც გასწავლით ამ ჭეშმარიტებას სოჰამ, სოჰამ, სოჰამ (ეს, მე ვარ) ხმით. თქვენი შინაგანი ხმა გახსენებთ თქვენ თქვენს ღმრთაებრივ რეალობას მაგრამ თქვენ არ აქცევთ ყურადღებას ამაზე! თქვენ მიჰყვებით იმას, რასაც სხვები გეუბნებიან, მაგრამ არ გჯერათ საკუთარი თავის. ვისში კიდევ შეიძლება თქვენ გქონდეთ რწმენა როცა თქვენ არ გაქვთ რწმენა საკუთარ თავში? ამიტომ, ჯერ განივითარეთ თავდაჯერებულობა. შემდეგ თქვენ გექნებათ თვითკმაყოფილება, რაც წაგიყვანთ თქვენ თვითშეწირვის გზაზე და საბოლოოდ მიგიყვანთ თვითრეალიზებამდე. უპირველეს ყოვლისა, გქონდეთ რწმენა საკუთარ თავში. ღმერთი არის წარმოდგენილი თქვენში მხოლოდ.
– ღმერთის საუბარი, 1996 წლის 24 ივნისი.

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 4 თებერვალი.
რატომ არის მსოფლიო შიშით გაცრილი დღეს? ბჰაგავანი განმარტავს და ააშკარავებს ჩვენ როგორ შეგვიძლია გავთავისუფლდეთ ამ შიშისგან და ტანჯვისგან რაც მას მოაქვს.
სახლში, ან გარეთ ქუჩაში, ან მგზავრობისას მატარებლით, ავტობუსით თუ თვითმფრინავით, ადამიანები დევნილი არიან შიშით. ძირითადი მიზეზი ამ ყველგან მყოფი შიშისთვის არის სუფთა და წმინდა აზრების არარსებობა ადამიანებთა ჭკუებში. მთელი მსოფლიო ჩანს შიშით სავსე ლაბირინთად ყოველ შებრუნებაზე. არჯუნას ვაჟისა და კურუკშეტრას ომის გმირის – აბჰიმანიუს – ტრაგედია იყო ის რომ მან იცოდა, როგორ შესულიყო ლაბირინთში სახელწოდებით პადმა-ვიუჰამ, მაგრამ მან არ იცოდა როგორ გამოსულიყო მისგან გარეთ. მსგავსად, თქვენ იცით როგორ შეხვიდეთ მიწიერი სიამოვნებების ლაბირინთში, მაგრამ არ იცით როგორ გამოხვიდეთ მისგან გარეთ. თქვენ გეცოდინებათ გამოსასვლელი გზა მხოლოდ როცა თქვენ დაუქვემდებარებთ თქვენს აზრებს ბუდჰის – ინტელექტის – გარჩევას. კათჰოპანიშადში ტანი შედარებულია ეტლთან, გრძნობები – ცხენებთან, ჭკუა – სადავეებთან, და გონება – მეეტლესთან. ეს ნიშნავს რომ ჭკუა არის გრძნობებისა და გონების შუაში. თუ ჭკუა მისდევს გონების კარნახებს, ეს იქნება უსაფრთხო. პირიქით, თუ იგი მისდევს გრძნობების ახირებებსა და ფანტაზიებს, ეს გახდება გრძნობებისგან შებორკილი მონა და დაუსრულებელი მწუხარებისა და ტანჯვის მსხვერპლი.
– ზაფხულის თავსხმები, 1990 წლის 24 მაისი.

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 5 თებერვალი.
რა არის ერთი ხარისხი რაც ახალგაზრდებმა უნდა ისწავლონ უფალ რამას მიერ მოცემული მაგალითიდან? ბჰაგავანი გვახსენებს ჩვენ და მოგვიწოდებს ჩვენ პრაქტიკისკენ დღეს.
ყველა ასპექტში, რამამ თავისი ცხოვრების ყოველი წამი გარდაქმნა იდეალური ქცევის მაგალითად. ყველას მიმართ თანაბარი სიყვარულის ჩვენებით, რამამ მზიიდა ყველა ადამიანი. თავის ბავშვობაში, რამა ლაპარაკობდა ძალიან ცოტას. ის იქცეოდა ასე საჩვენებლად მსოფლიოსთვის იდეალის რაც მოთავსებულია შეზღუდულ მეტყველებაში. შეზღუდული ლაპარაკი ყოველთვის წაახალისებს ღმრთაებრივ ძალას ადამიანში და ასევე აამაღლებს ადამიანის მეხსიერებას. იგი ქმნის პატივისცემას ადამიანისთვის საზოგადოებაში. თუ ადამიანი ძალიან ბევრს ლაპარაკობს, ეს, გარკვეულწილად, გაანადგურებს მის მეხსიერებას. არა მხოლოდ ეს, თუ ადამიანი ძალიან ბევრს ლაპარაკობს, ძალა ნერვებებში შესუსტდება და ადამიანი რამდენადმე დასუსტდება. სწორედ ამ მიზეზით არის რომ ყველა დიდი წმინდანი ირჩევდა დუმილის გზას, სადაც კი შეეძლებოდა. დუმილის დაცვით ადამიანს შეუძლია მიიღოს ძალა. იმიტომ რომ დღევანდელი ახალგაზრდობა ლაპარაკობს ძალიან ბევრს, ეს ასე ხდება რომ მათი მეხსიერება სუსტდება, და როდესაც ისინი მიდიან საგამოცდო დარბაზში, მათ ავიწყდებათ რაც მათ აქვთ წაკითხული. მრავალ იდეალს შორის რაც რამამ მისცა ახალგაზრდა ადამიანებს, პირველი არის ნაკლები ლაპარაკი.
– ზაფხულის თავსხმები, 1977 წლის 19 მაისი.

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 6 თებერვალი.
ნამდვილად რა აკეთებს სახლს კერად? – ბჰაგავანი განმარტავს და გვაძლევს მშვენიერ გზავნილს დღეს.
კალის ეპოქაში, კაცმა შეიძინა დიდი სახელი, სიმდიდრე და კომფორტი, მაგრამ მას აკლია სიმშვიდე და უსაფრთხოების განცდა. მიზეზი ამ მწუხარებისთვის არის სახლში მცხოვრებ ოჯახის წევრებს შორის მოთმინებისა და თანაგრძნობის (საჰანას და საჰანუბჰუტის) ნაკლებობა. რატომ აკლია კაცს ეს ორი ხარისხი? ზრდამ ეგოიზმში და ინტელექტის გამოყენებამ ადამიანის საკუთარი თვითინტერესებისთვის მოიტანა ეს დაკნინება. კაცი გახდა ეგოური და ის აღარ იაზრებს წირვას სხვების ბედნიერებაზე. მოთმინება და თანაგრძნობა არის როგორც სასიცოცხლო ძალა კაცისთვის, მსგავსი ჩასუნთქვისა და ამოსუნთქვის. კაცი ამის გარეშე შეიძლება ჩაითვალოს უსიცოცხლოდ. რამდენიმე ხარისხს მიღწეულ და სიმდიდრის მომგროვებელ კაცს რა აქვს სინამდვილეში მიღწეული? რასაც ყველა კაცი ოჯახში უნდა ესწრაფვოდეს მისაღწევად არის მოთმინებისა და თანაგრძნობის ორი სათნოება. დღეს, ისინი აშენებენ სახლს ოთხი კედლით და უწოდებენ მას კერას. თუმცა, ეს ასე არ იყო ძველ დღეებში. ხუთიდან ექვსამდე ოჯახი ცხოვრობდა მშვიდობიანად ერთად პატარა ქოხში, და ეს იქცა კერად. სახლსა და კერას შორის არის დიდი განსხვავება. როცა ოჯახის წევრებს შორის არის საჰანა და საჰანუბჰუტი, ეს არის კერა. მათი არარსებობის გამო, ბჰავანამ (სახლი), გახდა ვანამ (ტყე).
– ღმერთის საუბარი, 2000 წლის 2 ოქტომბერი.

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 7 თებერვალი.
როგორ შეგვიძლია ჩვენ განვიცადოთ მახლობლობა და გულისხმიერება ღმერთისადმი? ბჰაგავანი განმარტავს ძვირფასი მარგალიტის ილუსტრებით რამაიანადან დღეს.
იყოს კარგი, აკეთოს კარგი და ხედოს კარგი არის ყველა ადამიანის მთავარი მოვალეობა! სიმდიდრე რაც ჩვენ შეიძლება მოვიპოვოთ, კეთილდღეობა რაც ჩვენ შეიძლება შევიძინოთ და სასახლეები რაც ჩვენ შეიძლება ავაშენოთ ყველაფერი არის წარმავალი და დროებითი. ჩვენი ქცევა არის ყველაზე მნიშვნელოვანი ჩვენს ცხოვრებაში. ჩვენი ქცევა არის ის რაც ქმნის საფუძველს ჩვენი მომავალი ცხოვრებისთვის. ეს არის მხოლოდ მაშინ როცა ჩვენ შეგვიძლია ჩამოვაყალიბოთ ჩვენი აწმყო ქცევა სწორი გზით რომ ჩვენი მომავალი იქნება საიმედოდ მშვიდი და ბედნიერი. ამ კონტექსტში, ავიღოთ პატარა შემთხვევა რამაიანადან როგორც მაგალითი. სიტა, მსურველი რამასთან ახლოს ყოფნაზე, მოქმედებდა მზადყოფნით ყველა თავისი სამკაულის, სიმდიდრისა და ყველაფრის თავისი ქონებიდან მსხვერპლად შეწირვაზე. ამ უმაღლესი მსხვერპლის გამო, მისთვის შესაძლებელი იყო რამასთან ახლოს მისვლა. მაგრამ პანჩავატის ტყეში, როგორც კი სიტამ განივითარა მიზიდულობა ოქროს ირემზე, რამა გახდა განშორებული მისგან. თუ ჩვენი მიწიერი სურვილები და მიწიერი მიჯაჭვულობები ძლიერდება, ჩვენ მივდივართ უფრო შორს ღმერთისგან. თუ ჩვენ ამოვიღებთ მიწიერ სურვილებს, ჩვენ უფრო მივუახლოვდებით და მივუახლოვდებით პარამატმას!
– ღმერთის საუბარი, 1977 წლის 19 მაისი.

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 8 თებერვალი.
რა არის ის რაც ცლის ღმერთის მადლს ჩვენი გულების ჭურჭლიდან? ბჰაგავანი განმარტავს და გვაფრთხილებს ჩვენ დღეს.
გადაწყვეტილებით, კაცს შეუძლია ცას შეეხოს და დაიპყროს მსოფლიო. მაგრამ დღეს კაცი კარგავს ამ ძალას. რა არის ამის მიზეზი? ის კარგავს ბატონობას თავის გრძნობებზე. რაც უფრო მგრძნობიარეა ის, მით უფრო მოკლეა სიცოცხლის ხანგრძლივობა. დღევანდელი კაცი კარგავს თავის ფიზიკურ ძალას და შედეგად ანადგურებს თავის შინაგან ძალას მთლიანად. უკვდავების შესანარჩუნებლად და ახალგაზრდობის შესანარჩუნებლად, გრძნობების ძალა უნდა განვითარდეს მათი კონტროლით. არ უნდა არსებობდეს ტანსმიჯაჭვულობა. თუ ერთი მხრივ, კაცი კარგავს გრძნობებზე კონტროლს და მეორე მხრივ, ის ივითარებს ტანსმიჯაჭვულობას, რა იქნება მისი აღთქმა? ეს ორი შეიძლება შედარდეს ორ ხვრელს წყლით სავსე ქოთანში. წყალი ავსებული ასეთ ქოთანში იცლება. მსგავსად, ჩვენი გულის ქოთანი სავსეა ღმერთის ნექტარი მადლით. კაცმა უნდა მოუაროს თავის გულს. მაგრამ მოუთმენლობითა და თანაგრძნობის არქონით, მან გაბურღა ხვრელები მასში. შედეგად, მისი სიცოცხლის ხანგრძლივობა შემცირდა. ამ შეზღუდული სიცოცხლის ხანგრძლივლობაში, რა კეთილი საქმეების გაკეთება შეუძლია მას? როგორ შეუძლია მას იმუშაოს საზოგადოების კეთილდღეობისთვის? ღმერთნაბოძები ძალა უნდა იყოს გამოყენებული სათანადოდ სატსანგამით (კარგი კომპანიით), სატპრავარტანით (კარგი ქცევით) და სევით (მსახურებით). მხოლოდ ამ შემთხვევაში შეიძლება თქვენი ძალა გაუმჯობესებდეს.
– ღმერთის საუბარი, 2000 წლის 2 ოქტომბერი.

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 9 თებერვალი.
ჩვენ შეგნებულად რატომ უნდა ვკულტივიროთ ჩვენი აზრების არსებობა სუფთად და კეთილშობილურად და რატომ უნდა მოვიშოროთ სხვა აზრები? ბჰაგავანი გვახსენებს ჩვენ რამდენიმე მთავარი ჭეშმარიტების დამოწმებით.
არ აკრიტიკოთ ან დაგმოთ სხვები. თუ თქვენ მოატყუებთ თქვენს მეგობრებს, ისინიც, დაგიბრუნებენ, მოტყუებას. თუ თქვენ ეურჩებით თქვენს მშობლებს, თქვენი შვილები გადაგიხდიან იმავე მონეტით. თუ თქვენ ატკენთ სხვებს, ისინიც გატკენენ თქვენ სამაგიეროს გადახდით. რეაქცია, გამოხმიანება და არეკვლა არის თანდაყოლილი კაცის ჭკუაში. ამიტომ, თქვენ გონიერად უნდა მიჰყვეთ ამ წესს: „არასდროს დააზიანო; დაეხმარე ყოველთვის“. არსებობს ზოგი ცოდვილი ადამიანი ვინც კრიჭაში დგება არა მხოლოდ სხვა კაცებზე არამედ ღმერთის წინააღმდეგაც კი. ეს ჩანს მათ ბუნებად, მაინც ღმერთი არავის აყენებს ზიანს არასდროს. ამ კონტექსტში, ადამიანების ყველაზე დაბალი კატეგორია არიან ისინი, ვინც იღებს სადისტურ სიამოვნებას სხვა ადამიანების ტკივილის მიყენებით ყოველგვარი პროვოკაციის გარეშე. ისინი შეიძლება შედარდეს ჩრჩილებს, რომელთა ბუნებაა ყველა ტანსაცმლის განურჩევლად დაზიანება, იქნება ეს ათასი რუპიის ღირებულების ძვირფასი სარი თუ უსარგებლო, ჭუჭყიანი ნაჭერი სამზარეულოში. ეს უაღრესად საზიზღარი მიდრეკილება ზოგი ადამიანის მხრიდან სხვების დაზიანებაზე ასახულია მათ ცუდ აზრებში. ჩვენ ვცდილობთ, მისაღები ოთახებიდან და ტუალეტებიდან გავაქროთ უსიამოვნო სუნი გამოყენებით ისეთი ნივთიერებების როგორიცაა ჰაერის გამწმენდები, საკმევლის ჩხირები და სხვა დეოდორანტები. მსგავსად, ჩვენ უნდა ვეცადოთ, წინააღმდეგობის გაწევას ჩვენს ცუდ აზრებზე კარგი აზრებით.
– ღმერთის საუბარი, 1990 წლის 24 მაისი.

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 10 თებერვალი.
რა არის სათსანგის ნამდვილი აზრი? ეს არის მხოლოდ წარჩინებულთა საზოგადოება თუ ეს არის რაღაც უფრო წმინდა? ბჰაგავანი ნათლად ხსნის ჩვენთვის დღეს.
სატსანგი არის უფრო მეტად სასარგებლო ვიდრე მონანიება, მლოცველობაზე სიარული ან მედიტება. რა არის სატსანგის ნამდვილი მნიშვნელობა? ხალხი ფიქრობს რომ სატსანგი აღნიშნავს კარგი ადამიანების საზოგადოებას და მათი სწავლებების მოსმენას. მაგრამ ეს არ არის სატსანგის ნამდვილი მნიშვნელობა. სატ ნიშნავს ჭეშმარიტებას რასაც არ აქვს ცვლილება წარსულში, აწმყოში ან მომავალში. ტრიკალაბადჰიამ სატიამ (ჭეშმარიტება არის ის რაც რჩება უცვლელი დროს სამ პერიოდში – წარსულში, აწმყოსა და მომავალში). ის არ შეიძლება ამოიშალოს ან დაიმალოს ისტორიით. ეს ჭეშმარიტება არის ღმრთაებრივი. ცხოვრება ღმრთაებრივის ცნობიერებაში არის სატსანგი. სატ ასევე აღნიშნულია ტატ-ით, რაც დამატებით არის ღმრთაებრივის მნიშვნელობის მქონე. ამრიგად, სატსანგი ნიშნავს ცხოვრებას ღმრთაებრივში რომელიც არის უცვლელი, უატრიბუტო, უფორმო, უკვდავი, უსასრულო, მარად შეერთებული და უნიკალური როგორც მხოლოდ ერთი. ცხოვრება ყოველთვის ღმრთაებრივ ცნობიერებაში არის სატსანგის ნამდვილი აზრი.
– ღმერთის საუბარი, 1993 წლის 17 აპრილი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 11 თებერვალი.
რა უნდა იყოს ჩვენი დამოკიდებულება განსაცდელებისა და გასაჭირების მიმართ ცხოვრებაში თუ ჩვენ გვსურს გაზრდა? ამ ხელსაყრელ დღეს როცა ჩინური ახალი წელი იზეიმება, ბჰაგავანი ყურადღებას აპყრობს რამდენიმე ბრძნულ რჩევას ჩინური კულტურიდან.
ძველ დროთაგან და დღემდეც კი, ჩინელები ასრულებენ ერთ რიტუალს ყოველ დილით მათი ყოველდღიური მძიმე სამუშაოების დაწყებამდე. ისინი აცხადებენ: „სირთულეები არის ჩვენი მეგობრები. მოდით მოვიწვიოთ ესები“. მათ გაცნობიერებული აქვთ რომ უსიამოვნების გარეშე ვერავითარი სიკეთე ვერ იქნება განხორციელებული. ისინი იწყებენ დღის სამუშაოს ამ აზრით მათ წინაშე. ჩინელები ასევე აცნობიერებენ რომ ნამდვილი ბედნიერება მოდის კარგად შესრულებული დავალების კმაყოფილებიდან. ბჰარატშიც, აგრეთვე, არსებობს გამონათქვამი, უდჰარეტ ატმანა-ატმანამ (აიმაღლე საკუთარი თავი საკუთარი თავით). რა არის ის რასაც შეუძლია საკუთარი თავის ამაღლება? ეს არის ჩვენი კარგი ქცევა. ჩვენი კარგი ქცევა არის არა ქვეყნის ამაღლებისთვის, არამედ საკუთარი თავის ამაღლებისთვის. სალესი ქვა გამოიყენება დანის გასალესად და არა სალესი ქვის დასაგლუვებლად. მსგავსად, ამ მსოფლიოში თქვენი კარგი საქციელი გაუმჯობესებთ თქვენ, და შედეგად, მსოფლიოს. ჩინეთში გავრცელებულია გამონათქვამი: „ყველაზე გემრიელი საჭმელი არის ის რაც რთული შრომით არის მოპოვებული“. რაც მიღებულია მძიმე ძალისხმევით დაგემოვნდება სიხარულით. ადამიანი ვინც ტკბება თავისი საკვებით მისთვის უშრომველად არის ზარმაცი. ჩინეთში, ყველა შრომობს ბეჯითად თავისი საარსებო წყაროს მოსაპოვებლად. შრომის ამ კულტმა უნდა გააქტიუროს ყველა ადამიანი.
– ღმერთის საუბარი, 1997 წლის 13 თებერვალი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 12 თებერვალი.
რა სულიერი დისციპლინა უნდა აირჩიოს მაძიებელმა სურვილის თესლის დასაწვავად და ამქვეყნიური აღქმის ღმრთაებრივ ცნობიერებაში გარდასაქმნელად? ბჰაგავანი ტკბილად გვახსენებს ჩვენ დღეს.
გაზეთი თქვენ წაიკითხეთ დღეს ხვალ უნდა გადააგდოთ. გსურთ თქვენ ერთი და იგივე ამბების კითხვა კვლავ და კვლავ? ასე უნდა იყოს ცხოვრებასთანაც. თქვენ გქონდათ დაბადება კვლავ და კვლავ. ​​ამ დაბადების მქონე, თქვენ ბეჯითად უნდა ეცადოთ არ დაიბადოთ ხელახლა. ხელახალი დაბადება გამოწვეულია სანკალპების ან ნარჩენი სურვილების ეფექტით. ესები არის როგორც თესლები შემდეგი დაბადებისთვის. ამიტომ, ბრძენკაცი ბეჯითად უნდა ეცადოს სურვილების ყველა თესლის დაწვას ჯნანას (სიბრძნის) ცეცხლში. სურვილები არის თესლი რომლის გამოც თქვენ ხელახლა იბადებით. ასე რომ, აკონტროლეთ თქვენი სურვილები და გრძნობები მათი მიმართულების შეცვლით ღმერთისკენ. ჩვენ უნდა ვხედოთ არა ჯაგატ (მსოფლიო) არამედ ჯაგადიშვარა (მსოფლიოს მბრძანებელი). ჩვენ უნდა მოვისმინოთ არა მიწიერი ხმები, არამედ ნადა ბრაჰმანის ხმა (პირველყოფილი ხმა). ჩვენ უნდა ვაგემოვნოთ არა რამე მიწიერი არამედ ღმრთაებრივი სიყვარული. ამ გზით, ჩვენ უნდა გარდავქმნათ ყველაფერი ღმრთაებრივში. მხოლოდ ამ შემთხვევაში შეიძლება გრძნობების კონტროლი იყოს მიღწეული.
– ღმერთის საუბარი, 1993 წლის 17 აპრილი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 13 თებერვალი.
რატომ არის ადამიანის ჭკუის ტრანსფორმება ასე მნიშვნელოვანი? ბჰაგავანი გვახსენებს ჩვენ დღეს როგორ თამაშობს ეს კრიტიკულ როლს შინაგანი და გარეგანი ბალანსის შენარჩუნებაში.
კაცი არ ნიშნავს ტანს მარტო. კაცს ასევე აქვს ჭკუა, გონება და ატმა. სწორედ ამ ყველაფრის კომბინება ქმნის ჭეშმარიტ ადამიანურობას. როცა ბალანსი ამ ოთხ შემადგენელს შორის დარღვეულია, კაცი ყვინთავს პრობლემებში. როცა კაცი დაიჭერს ბალანსს ამ ოთხს შორის, ერი აყვავდება. კაცის ტრანსფორმება დაფუძნებულია მისი ჭკუის ტრანსფორმებაზე. როცა კაცი ტრანსფორმებულია, ერიც ტრანსფორმებულია. როცა ერები იცვლება, მსოფლიოც გარდაიქმნება. ამიტომ, თუ მსოფლიო უნდა შეიცვალოს, უნდა მოხდეს გონებრივი ტრანსფორმება ინდივიდუალურ დონეზე. ადამიანის ჭკუა უნდა იყოს სავსე სიყვარულით. ჭკუა არის საოცარი არსება. როცა ის სავსეა სიბრძნით, ის ხდის კაცს წმინდანად. როცა ის ასოცირებულია უმეცრებასთან, ის გადაიქცევა სიკვდილის აგენტად. ამიტომ, გამოცხადდა რომ ჭკუა არის ადამიანის მონობის ან განთავისუფლების მიზეზი. ყველა ცვლილება განათლებასა და სხვა სფეროებში უნდა დაიწყოს ჭკუის ტრანსფორმებით.
– ღმერთის საუბარი, 1997 წლის 13 თებერვალი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 14 თებერვალი.
როგორ შეგვიძლია ჩვენ განვცადოთ და გავაზიაროთ სიტკბო რაც თანდაყოლილია ჩვენს გულებში როგორც სიყვარული? ბჰაგავანი სიყვარულით განმარტავს ლამაზი მაგალითით.
თუ არსებობს შაქარი წყლით სავსე ჭიქის ფსკერზე, თქვენ შეგიძლიათ მთელი წყალი დაატკბოთ შაქრის მორევით და წყალში გახსნით. მსგავსად, თქვენი გული არის ჭიქა. ფსკერზე არის ღმრთაებრიობა. აიღეთ ბუდჰის (ინტელექტის) კოვზი, მოურიეთ გულს სადჰანას პროცესით. შემდეგ ღმრთაებრიობა გულში იმოძრავებს მთელი ტანის გავლით. მაშინ, თქვენი ყოველი მოქმედება იქნება ტკბილი, თქვენი ლაპარაკი იქნება ტკბილი, თქვენი სიარული იქნება ტკბილი, თქვენი ხედვები იქნება ტკბილი და თქვენი აზრები იქნება ტკბილი. თქვენ იქნებით მთლიანად ტკბილი. გააცნობიერეთ რომ სიტკბო არის თქვენში. მიმართეთ თქვენი ინტელექტი შიგნით და მოურიეთ მას სიყვარულით, შემდეგ ეს სიტკბო გავრცელდება. წმინდა რამადასმა გამოაცხადა იგივე ჭეშმარიტება როცა მან იმღერა თავისი სიმღერა მომწოდებელი ყველა ერთგულის რამას სახელის სიტკბოს გაზიარებაზე. „აქ არის რამას სახელის ტკბილეული. მიირთვით იგი და დატკბით ნეტარებით. ნუ მისდევთ სხვა უვარგის რამეებს გაყიდულს ბაზარში. ეს ტკბილეული გაკეთდა ვედების ფქვილისგან, შერეულია ვედური განცხადებების რძესთან და შემოთავაზებულია თქვენზე ძველი ბრძენების მიერ. მათ გააკეთეს იგი შინაგანი ჭვრეტის შაქრითა და სუფთა აზრების ერბოთი და მოაშორეს სიცრუის ლაქა მისგან.“
– ღმერთის საუბარი, 1997 წლის 7 მარტი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 15 თებერვალი.
რა ხდის შივარატრის განსაკუთრებულ მოვლენად, და როგორ შეგვიძლია ჩვენ გავხადოთ იგი ჭეშმარიტად წმინდად? ბჰაგავანი გვაძლევს ჩვენ თავის ლოცვა-კურთხევას მაჰა შივარატრის წმინდა დღესასწაულზე.
შივარატრის აქვს მნიშვნელობათა სიმრავალე. რატრი ნიშნავს ღამის სიბნელეს. მაგრამ, შივარატრი აღნიშნავს არა სიბნელეს არამედ ამ ღამის განსაკუთრებულ სიწმინდეს. არის სიბნელე ამ ღამეშიც. მაგრამ ეს სიბნელე ინვესტებულია სასურველობით. გონება არის ამ ჩატურდაშის დღეზე (სავსე მთვარის შემდეგ მე-14 დღე), მთვარეს, ვინც არის თავმჯდომარე ღმრთაება ჭკუისთვის, დაცვენილი აქვს თხუთმეტი თითი თავისი თექვსმეტი თითიდან. ეს არის ხელსაყრელი დრო ღმერთთან სიახლოვისთვის. „დღეები როცა კარგი ადამიანები იკრიბებიან საფიქრად ღმერთზე, როცა ნათესავები და ახლობლები მეგობრობენ სახლში, როცა პურმარილიანობა გაშლილია უცნობებზე და როცა გაჭირვებულებს ეხმარებიან – მხოლოდ ეს არის ნამდვილი დღეები, ყველა სხვა დღე სინამდვილეში არის გლოვის დღე“ (ტელუგუს პოემა). პლატონი ხედდა ჭეშმარიტებას, სიკეთეს და სილამაზეს ღმრთაებრივის ატრიბუტებად. უპანიშადები ახსენებს მათ როგორც სატიამ, შივამ, სუნდარამ. შივამ წარმოადგენს ხელსაყრელობის პრინციპს. ეს ასოცებულია ჭეშმარიტებასთან ერთი მხრივ, და სილამაზესთან მეორე მხრივ. შივარატრი ითვლებოდა წმინდა დღედ ძველთა მიერ.
– ღმერთის საუბარი, 1997 წლის 7 მარტი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 16 თებერვალი.
როგორ შეგვიძლია ჩვენ გარდავქმნათ აკჰანდა ბჰაჯანი რაშიც ჩვენ ვიღეთ მონაწილეობას ნამდვილ დანებებად? ბჰაგავანი გვაძლევს ჩვენ მნიშვნელოვან გზავნილს დღეს.
თქვენ აცხადებთ, რომ თქვენ დანებდით, მაგრამ ეს არის მხოლოდ ზეპირი განცხადება. თუ თქვენ ზიხართ მანქანაში, თქვენ მოძრაობთ მანქანით; ველოსიპედზე – თქვენ მოძრაობთ ველოსიბედით; ცხენზე, თქვენ მიდიხართ იქით სადაც ცხენი წაგიყვანთ. მაგრამ, ამ შემთხვევაში, თქვენ ამბობთ, და შესაძლოა თქვენ გჯერათ რომ თქვენ გაქვთ ჩადებული თქვენი თავი ჩემს ხელებში, და ამგვარად, მიდიხართ იმ გზაზე რაც მე დავადგინე. მაგრამ, თქვენი ჭკუა და თქვენი გული არ არის მთლიანად ჩემში და ამიტომ, დანებება არის მხოლოდ სახელად. ამ დანებების საქციელის ნიშნად და მის შესანარჩუნებლად, სახელის მუდმივ გახსენებაზე მეტი რამ არ არის დაკისრებული. სადჰანას (სულიერი დისციპლინის) არავითარი დამღლელი რეჟიმი არ არის დადგენილი. სმარანა (გახსენება) არის საკმარისი. თქვენ მთელი ღამის განმავლობაში იმღერეთ სახელების დიდების ბჰაჯანები რაც აჯამებს დიდებულებას მთელი ღამის განმავლობაში. მაგრამ ეს არის მხოლოდ მადა. ბჰაჯანები უნდა იქცეს ნეტარების უწყვეტ ნაკადად თქვენს ენებზე და თქვენს გულებში; მან უნდა ბოძოს თქვენზე სოჰამის – მე და ის, „ეს“ და „ის“ ერთობის უწყვეტი გაცნობიერება. მას ჰქვია აკჰანდა ჰამსა ჯაფა — ჰამსას მანტრას, სოჰამის, უწყვეტი გამეორება. ეს უზრუნველყოფს გათავისუფლებას შფოთვის, შიშისა და მწუხარებისგან.
– ღმერთის საუბარი, 1974 წლის 21 თებერვალი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 17 თებერვალი.
რატომ არის უმეცრების ნიშანი ადამიანების განსჯა მათი ფორმის ან გარეგნობის მიხედვით? ბჰაგავანი გვაფრთხილებს ჩვენ კლასიკური მაგალითის მოცემით დღეს.
განვიხილოთ ეს მაგალითი: აქ არის ადამიანი ვისი ფორმაც შეიძლება აღიწეროს სხვადასხვა ფიზიკური მახასიათებლებით. მაგრამ, სიმაღლისა და წონის ეს აღწერა ააშკარავებს რამეს მისი შინაგანი ხარისხების შესახებ როგორიცაა მოთმინება, სიმშვიდე, თანაგრძნობა, სიყვარული და მსხვერპლად შეწირვა? არ არის ეს ხარისხები ძალიან რეალური და მნიშვნელოვანი? ის დაფასებულია ძირითადად ამ ხარისხებისთვის, არა მისი ფიზიკური მახასიათებლების გამო. მისი მიჩნევა მხოლოდ ფიზიკურად არის აზრს მოკლებული. მისი უფორმო სათნოებები არის უფრო მნიშვნელოვანი. როცა ადამიანი შეფასებულია მისი ხარისხების საფუძველზე, ფორმა არის უადგილო. ადამიანის მარტოოდენ მისი ფიზიკური ფორმის საფუძველზე შეფასების სრული სასაცილობა აჩვენა ბრძენმა აშთავაკრამ იმპერატორ ჯანაკას კარზე მყოფ სწავლულ ექსპერტებს. როცა მათგან ყველა იცინოდა აშთავაკრას მოხრილ ფიგურაზე, ბრძენი იცინოდა კიდევ უფრო ხმამაღლა მათგან ყველაზე. როცა მათ სთხოვეს მას ახსნა, მან უთხრა მათ რომ მეცნიერები ვინც მის დეფორმირებულ ფიგურაზე იცინოდნენ იყვნენ არაფრით უკეთესები ვიდრე მეწაღეები ვინც აფასებენ ნივთებს ტყავის ბუნებით. აშთავაკრამ უთხრა მათ, პუნდიტა სამადარშინა (ჭეშმარიტად ბრძენი ადამიანი ხედს ღმრთაებრივს ყველა არსებაში). „მე ვიცინოდი თქვენგან ყველაზე რადგან მე გამიკვირდა, როგორ მოახდინა იმპერატორმა თქვენი ყველას მიჩნევა მეცნიერად“. ეს ნიშნავს რომ ისინი ვინც აფასებენ რამეს გარეგანი ფორმის საფუძველზე არიან მეტისმეტად სულელები.
– ღმერთის საუბარი, 1997 წლის 7 მარტი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 18 თებერვალი.
რა არის ერთ-ერთი გზა ჩვენი ეგოს, სიამაყის, მწუხარებისა და რისხვის აღმოსაფხვრელად? ჩვენი მოსიყვარულე უფალი კრისტალურად ნათლად გვიხსნის ჩვენ დღეს, დიდი მასწავლებლის შანკარაჩარიას სიტყვებით.
პირველი ნაბიჯი ერთობის (ადვაიტას) გაცნობიერებისკენ, შანკარაჩარიას თანახმად, არის უპასანა ანუ ღმერთის კონკრეტული სიმბოლოს თაყვანისცემა, რაც ადამიანს აძლევს გაერთიანების ექსტაზის განცდას. ერთ დღეს, შანკარაჩარია მედიტებდა მდინარე განგას ნაპირზე. უეცრად, მან წამოიძახა, „უფალო! მე ვარ შენი; მაგრამ, უეჭველად, შენ არ ხარ ჩემი!“ მისი მოსწავლე, ტოთაკაჩარია, იყო მის გვერდით და იყო გაოცებული ამ განცხადებაზე, რაც, მისი თქმით, ეწინააღმდეგებოდა ადვაიტიკ პოზიციას. მან ჰკითხა თავის გურუს როგორ შეეძლო მას გამოეცხადებინა რამე განსხვავება მეს და შენს შორის! შანკარაჩარიამ უპასუხა: „ტალღები ეკუთვნის ოკეანეს; მაგრამ, ოკეანე არ ეკუთვნის ტალღას! ტალღა არის ოკეანე, მაგრამ ოკეანე არ არის ტალღა“. მთავარი რასაც ყურადღება უნდა მიექცეს არის ეგოს აღმოფხვრა, აღმოფხვრა იდენტიფიკების ტანთან და მის საჭიროებებთან, დაკმაყოფილებადებთან გრძნობებით! რადგან თქვენ იღებთ სიხარულს როცა ეს საჭიროებები არის დაკმაყოფილებული; მწუხარებას როცა ესები არ სრულდება, ბრაზს როცა რაღაც ხელს გიშლით, სიამაყეს როცა ამ წინააღმდეგობას გადალახავთ! ეგოს აღმოსაფხვრელად, განიმტკიცეთ რწმენა რომ ყველა ობიექტი ეკუთვნის ღმერთს, და რომ თქვენ გიჭირავთ ესები ნდობაზე! ეს აგაცილებთ სიამაყეს; ეს არის ასევე სიმართლე! შემდეგ, როცა თქვენ წააგებთ, თქვენ არ იდარდებთ. ღმერთმა მოგცათ; ღმერთმა წაგართვათ!
– ღმერთის საუბარი, 1974 წლის 20 თებერვალი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 19 თებერვალი.
რა სამი რამ უნდა გვახსოვდეს ჩვენ ყოველდღიურად და ჩვენ რას უნდა ვცდილობდეთ დასავიწყებლად? ბჰაგავანი გვახსენებს ჩვენ ასე რომ ჩვენ შევძლოთ წინსვლა ჩვენს სულიერ მოგზაურობაში.
ყოველდღიურად დილიდან საღამომდე, თქვენ უნდა იფიქროთ სამ აუცილებელ რამეზე: (1) ღმერთის არდავიწყებაზე, (2) მსოფლიოს არრწმუნებაზე და (3) სიკვდილის არშიშზე. ეს სამი რამ აუცილებელია თქვენს ცხოვრებაში. თქვენ უნდა დაივიწყოთ ნებისმიერი ზიანი მოყენებული თქვენზე სხვების მიერ. ასე კიდევ, თქვენ უნდა დაივიწყოთ ნებისმიერი სიკეთე, რაც შეიძლება თქვენ გააკეთეთ სხვებისთვის. თუ თქვენ გამუდმებით ფიქრობთ ზიანზე გაკეთებულზე თქვენზე სხვების მიერ, სამაგიეროდ, თქვენ შეეცდებით მათ დაზიანებას. მათი დაზიანება, სამაგიეროდ, არის ცოდვა. თქვენ არ უნდა შეუდგეთ ასეთი ცოდვის ჩადენას. დავიწყებით იმ სიკეთის რაც შეიძლება თქვენ გაგიკეთებიათ სხვებისთვის, თქვენ არ დაელოდებით მათ გაგიკეთონ სიკეთე სამაგიეროდ. თუ თქვენ ელოდებით სანაცვლოდ რაღაცის მიღებას და ვერ იღებთ მას, თქვენ უნდა კვლავ დაიბადოთ. ეცადეთ, არ იმონაწილეოთ დაბადებისა და სიკვდილის ციკლთან დაკავშირებულ ტრანზაქციებში. საუბედუროდ, დღეს, ზოგიერთი ადამიანი დგება სულიერ გზაზე თითქოს ეს იყოს ბიზნესი. იმედი მაქვს რომ თქვენ არ გააკეთებთ ამას. მაშინ, თქვენ შეიცნობთ ჭეშმარიტებას და გახდით თქვენს ცხოვრებას ნაყოფიერს და მიზანმიმართულს.
– ზაფხულის თავსხმები 1977, თავი 27

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 20 თებერვალი.
რა არის სულიერი პრაქტიკის ჭეშმარიტი გამოვლინებები რასაც ჩვენ თავზე ვიღებთ? – ბჰაგავანი, ჩვენი მოსიყვარულე უფალი, გვახსენებს ჩვენ დღეს.
არსებობს ბევრი სადჰაკა (სულიერი მაძიებელი) ვინც ტკბებიან სრულყოფილი სიწყნარითა და სიმშვიდით როცა სხედან მედიტებაში ან როცა არიან პუჯას ოთახში საკურთხევლის წინ. მაგრამ როგორც კი ისინი დგებიან და გამოდიან გაშლილ სივრცეში, ისინი იქცევიან დემონებივით. გიტა ამბობს, სატატამ იოგინაჰ – იყავით იოგაში, ყოველთვის. ჩაეშვით სიყვარულში, სიამაყისა და შურის კვალის გარეშე. ეს არის უმაღლესი სადჰანა. აწმყო დღეებში, ყველა დონისა და ჯგუფის ადამიანები მთელ მსოფლიოზე მიმართავენ ძალადობასა და სიძულვილს თავიანთი სურვილებისა და მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად, იწვევენ შიშს, შფოთვას, პანიკას და რევოლუციას. ასეთი ტაქტიკით მიღებული სარგებელი არის არა დიდი; სარგებელი იქნება უფრო დიდი და ხანგრძლივი თუ სიყვარულის, ტოლერანტობისა და მშვიდობის გზა მიიდევნება. სიყვარული აერთიანებს ადამიანებს; სიძულვილი აშორებს მათ. თქვენ ვერ იქნებით ბედნიერი როცა თქვენ აყენებთ ტანჯვას სხვებს. ღმერთი ღვრის მადლს როცა ბჰაკტის (ერთგულების) ცხრა საფეხური არის დაცული. ბატონობის ან მმართველობის მოპოვება შესაძლებელია იმავე საშუალებებით – მსხვერპლით, სიყვარულით, ერთგულებითა და მიძღვნით მოვალეობის გზაზე. როცა წარმატება მიღწეულია არეულობისა და ძალადობის საშუალებებით, ეს შენარჩუნდება და ხანგრძლივდება მხოლოდ შემდგომი არეულობითა და ძალადობით.
– ღმერთის საუბარი, 1974 წლის 20 თებერვალი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 21 თებერვალი.
კაცს მოცემული შეზღუდული ბუნებით გარეგანი ობიექტების ან გამოცდილებების საძებნად, როგორ შეუძლია მას სულიერი მსოფლმხედველობის განვითარება? ბჰაგავანი გვაძლევს ჩვენ ბრძნულ გზავნილს დღეს.
ღმრთაებრივი ატმას ტანმოსილნო! სისველე არის წყლის ბუნებრივი მახასიათებელი. სიმყარე არის ქვის ატრიბუტი. სიტკბო არის ბუნებრივი შაქარზე. სითბო არის ცეცხლის ხარისხი. ესები არის ნივთიერებათა დჰარმა (ბუნებრივი ქცევა). ინდივიდუალისთვის, ვანჩა (სურვილი) არის ბუნებრივი. რადგან კაცი დასტურდება სურვილით, ეს ითვლება კაცის დჰარმად (ბუნებრივ თვისებად). დჰარაიათი იტი დჰარმაჰ (დჰარმა არის ის რაც არჩენს და იცავს). კაცი დასტურდება სურვილით. კაცის მთავარი მოვალეობაა შესთავაზოს ყველა თავისი სურვილი ღმერთს. ეს ნიშნავს რომ დჰარმას პრაქტიკა იწვევს ყველა მიწიერი სურვილის ღმერთზე შეთავაზებას და შინაგანი ხედვის განვითარებას. სარვადჰარმან პარიტიაჯია მამეკამ შარანამ ვრაჯა – უკუაგდთ ყველა დჰარმა, აიღეთ თავშესაფრი მხოლოდ ჩემში, ამბობს კრიშნა გიტაში. ეს გულისხმობს რომ კაცმა უნდა გახადოს თავის მთავარ მიზნად შეთავაზება ღმერთზე ყველა გარეგანი მგრძნობიარობის, ფიზიკური სურვილის და კულტივიროს სულიერი აზრები ცენტრილი მარადიულობაზე. ასეთი სულიერი ხედვის განსავითარებლად და მის შთასაგონებლად სხვებში, ადამიანს უნდა ჰქონდეს ჩიტტა სუდჰი (გულის სიწმინდე).
– ღმერთის საუბარი, 1993 წლის 7 ოქტომბერი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 22 თებერვალი.
რა არის მიზანი შრი სატია საის ორგანიზაციისა და სხვა ინსტიტუტების რომლებიც ატარებენ ბჰაგავანის სახელს? ბჰაგავანი თვითონ განგვიმარტავს ამას ჩვენ დღეს.
ორგანიზაციები წოდებული ჩემად არ უნდა იყოს გამოყენებული ჩემი სახელის გასასაჯაროებლად ან ახალი კულტის შესაქმნელად ჩემი თაყვანისცემის ირგვლივ. მათ უნდა ეცადონ ინტერესის გაღვივება ჯაფამში (ღმერთის სახელის წარმოთქმაში), დჰიანამში (მედიტებაში) და სხვა სულიერ პრაქტიკებში რასაც მიჰყავს კაცი ღმერთობისკენ; მათ უნდა აჩვენონ სიხარული წარმოქმნილი ბჰაჯანიდან (რელიგიური ჯგუფური სიმღერიდან) და ნამასმარანადან (ღმერთის სახელის ხსენებიდან), და შანტიდან (მშვიდობიდან) რის მიღებაც ადამიანს შეუძლია სატსანგიდან (კარგი საზოგადოებიდან). მათ უნდა მიაგონ სევა ან უანგარო მსახურება უმწეოებს, ავადმყოფებს, ტანჯულებს, გაუნათლებლებს და გაჭირვებულებს. მათი სევა არ უნდა იყოს ექსჰიბიტიონისტური; მან არ უნდა ეძებოს ჯილდო, მადლიერება ან მადლობის გადახდა მიმღებებისგან. სევა არის სადჰანა (სულიერი პრაქტიკა), არა მდიდრებისა და შეძლებულების დროსტარება. თითოეულმა უნდა გააცნობიეროს თავისი საკუთარი ჭეშმარიტება. ეს არის ყველა სწავლების, ყველა კურნების, ყველა რჩევის, ყველა ორგანიზებისა და ყველა მრჩევლობის მიზანი რასაც მე ვაკეთებ.
– ღმერთის საუბარი, 1968 წლის 23 თებერვალი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 23 თებერვალი.
ჩვენ გვიყვარს ბჰაგავანის საუბრების და ბრძენი ადამიანების მიერ ნალაპარაკთა მოსმენა. როგორ შეგვიძლია ჩვენ მივიღოთ ყველაზე მეტი ჩვენი მოსმენიდან? ბჰაგავანი ნათლად გვიხსნის ჩვენ დღეს.
ისევე, როგორც სარეველების მოცილება, მიწის დამუშავება, თესლის დათესვა და მორწყვაა საჭირო მიწის ნაკვეთზე მოსავლის აღებამდე, ადამიანის გულის ველი უნდა გაიწმინდოს ცუდი აზრებისა და ცუდი გრძნობებისგან, მოირწყას სიყვარულით, დამუშავდეს სულიერი პრაქტიკებით, და შემდეგ ღმრთაებრივი სახელის თესლი საჭიროა დაითესოს. მხოლოდ ამის შემდეგ არის ადამიანი უფლებამოსილი მოიმკას ჯნანას (ღმრთაებრივი სიბრძნის) მოსავალი. დღეს სულიერი ვარჯიშები შემოიფარგლება მხოლოდ საუბრების მოსმენით და არა სწავლებათა პრაქტიკით. მოსმენა იქცა ერთგვარ დაავადებად. უბრალოდ მოსმენის შემდეგ კაცები თავს იწონებენ რომ მათ ყველაფერი იციან. ეს გიჟური ტრაბახი აღრმავებს კაცთა უმეცრებას. ადამიანი უნდა ჩაფიქრდეს იმაზე რაც მან მოისმინა. დაფიქრების შემდეგ, ადამიანმა უნდა გააკეთოს ნიდჰიდჰიასანა (გაკვეთილების პრაქტიკაში ჩადება). მხოლოდ შემდეგ არსებობს აზრის, სიტყვის და საქმის სამმაგი სიწმინდე. დღეს ადამიანები კმაყოფილდებიან უბრალოდ საუბრების მოსმენით. ეს არ მიიყვანს რეალიზებამდე.
– ღმერთის საუბარი, 1993 წლის 7 ოქტომბერი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 24 თებერვალი.
რა არის ჩვენი არსებითი ბუნება, და როგორ რჩება ის უცვლელი? ბჰაგავანი ნათლად განმარტავს მარტივი მაგრამ ღრმა მაგალითით დღეს.
შერწყმა კოსმიურ ცნობიერებაში (ბრაჰმანში), რომლისგანაც თითოეული ადამიანი არის გამოსახული, არ არის ახალი მიღწევა მიღებული ძალისხმევით. ეს არის მხოლოდ არსებული ფაქტის გაცნობიერებულობა, წამში. ადამიანი არის უკვე ბრაჰმანი, თანდაყოლილად, განუყოფლად ასე. მარილი, რაც არის ოკეანის ბუნების გამომჟღავნება, შეიძლება შეიმჩნეს მრავალ ქვეყანაში, მრავალ შემთხვევაში, მრავალ ფორმაში და მრავალ ნაერთში. მაგრამ ის ინარჩუნებს თავის ჭეშმარიტებას, რაც არის აღიარებადი მისი გემოთი. ზღვიდან წარმოშობილი, მარილი ანიჭებს ზღვის ხარისხს ყველა ნივთს რასთანაც ასოცირდება, იქნება ეს რძე, სიროფი თუ სუფთა უგემო წყალი. ასევე, მიუხედავად იმისა, რომ ცნობიერების ინდივიდუალიზებულმა ნაპერწკალმა მოქსოვა კოკონი თავის გარშემო და მიიღო ფორმა და სახელი, მას – ანუ, კაცს – არასდროს შეუძლია უარი თქვას თავის არსებით ატმიკ ბუნებაზე. როგორც ოკეანე აცხადებს რომ მარილის კრისტალი არის მისი საკუთარი, თვით, იგივენაირად უფალი აცხადებს გიტაში: მამაივამშო ჯიივალოკე ჯიივა ბჰუტაჰ სანატანაჰ – „ჩემი ერთეული, რაც არის მარადიული, იქცა სიცოცხლედ სიცოცხლის ამ მსოფლიოში“. საკვირველი არ არის რომ ვედა მიმართავს ცოცხალ არსებებს როგორც „უკვდავი ერთის შვილებს“ და „უკვდავი ნეტარების მემკვიდრეებს“.
– ღმერთის საუბარი, 1982 წლის 21 ოქტომბერი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 25 თებერვალი.
სინამდვილეში რა ახლავს თან ადამიანს სიკვდილის შემდეგ, და როგორ უნდა მოახდინოს ამ გაგებამ გავლენა ჩვენი ცხოვრების წესზე? ბჰაგავანი გვიხსნის ჩვენ დღეს და ასევე გვაძლევს ჩვენ მნიშვნელოვან რჩევასაც.
უბრალოდ დაფიქრდით ერთი წამით: რამდენი მილიონი კაცი მოკვდა აქამდე? მათგან ვინმემ წაიღო აქედან რამე სამეფოში სადაც ისინი გაუჩინარდნენ? ერთი კაცი გაიყვანეს სასამართლოზე; მან სთხოვა თავის სამ მეგობარს, მისულიყვნენ და ემოწმებინათ მისი უდანაშაულობა. ერთმა მეგობარმა თქვა: „მე არ გავალ სახლიდან; ვისაც ჩემი ჩვენება სურს, აქ მოვიდეს“; მეორემ თქვა: „მე მოვალ სასამართლოს კარებთან; მაგრამ, მე ვერ გაბედავ შესვლას“; მესამემ თქვა: „წამოდი! მე სამუდამოდ შენთან ვიქნები“. პირველი არის სიმდიდრე რაც ადამიანმა დააგროვა; მეორე არიან მისი ნათესავები და ახლობლები, ვინც მივლენ სასაფლაომდე; მესამე არის სახელი, პატივი, რაც მან მოიპოვა. როცა ადამიანი კვდება, მისი ქონება და ნივთები რჩება სახლში; ესები არ მიდიან მასთან ერთად საიქიოში. მისი ნათესავებიც ვერ წავლენ; მხოლოდ კარგი ან ცუდი სახელი რაც მან მოიპოვა დარჩება. ამიტომ, მან ისე უნდა იცხოვროს, რომ მომავლმა თაობამ გაიხსენოს ის მადლიერებითა და სიხარულით. კარგი ცხოვრების გასატარებლად, შინაგანი უფლის მუდმივი წახალისება არის დიდი დახმარება. ეს შთაგონება შეიძლება მიღებული იყოს მხოლოდ უფლის სახელის მუდმივი წარმოთქმით და მიმართვით ღმრთაებრივის შინაგან წყაროებზე.
– ღმერთის საუბარი, 1966 წელი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 26 თებერვალი.
რა არის ბჰარატას სულიერი ტრადიციის არსებითი გზავნილი, და რატომ არის მნიშვნელოვანი მომავალი თაობების მისკენ წაყვანა? ბჰაგავანი სიყვარულით გვახსენებს ჩვენ დღეს.
ღმერთი არის თესლი, რომელიც გამიოხატა თვით ამ ყველაფრად. მაგრამ ეს ფაქტი, რომელიც ღრმად იყო ჩანერგილი ყველა ინდოელის გულში საუკუნეების განმავლობაში, დაიფარა ეჭვის ფარდით და კაცმა დაკარგა გამბედაობა და ენერგია, რაც რწმენამ ღმერთში მისცა მას ასე დიდი ხნის განმავლობაში. დასავლური აზრების ფორმებისადმი მოხიბვლამ შეასუსტა რწმენა ადამიანის საკუთარ რელიგიაში; ამან გამოიწვია იმ დისციპლინების მიტოვება, რაც ქმნიდა ადამიანის ყოველდღიურ ცხოვრებას; ამან, თავის მხრივ, წაიყვანა მორალური სტანდარტების გაუარესებისკენ; ამან წარმოშვა სიღარიბე, ერთობის არარსებობა, სიძულვილი და მადლის დაკარგვა. ეს დრო არის ადამიანის თვალების გასახელათ ტრაგედიაზე და ნაბიჯების უკან გადასადგმელად. ამ ქვეყნის წმინდანები და მხილველები არასდროს საუბრობდნენ დაუდევრად ან იქცეოდნენ უპატივცემულოდ. ისინი ყოველთვის ითვალისწინებდნენ თაობების კეთილდღეობას. როცა მათ გამოაცხადეს ზოგიერთი ადგილი წმინდად და დაასახელეს ზოგიერთი დღე წმინდად, მათ ასევე დაადგინეს წესები და ცერემონიები, რაც უნდა დაეცვათ მლოცველებსა და სულიერ მაძიებლებს ასე რომ დრო, ხარჯები და ძალისხმევა გამოყენებულიყო სიყვარულის გაფართოებისა და ინსტინქტებისა და იმპულსების სწავლებისთვის. თითოეული წესის მიზანი იყო ატმას, როგორც ადამიანის სინამდვილის, რეალიზების მიტანა რამდენიმე ნაბიჯით ახლოს. რადგან ატმა ინდივიდუალში არის ატმა ყველაფერში; შივოჰამ არის ჭეშმარიტება; და მხოლოდ ჭეშმარიტებას შეუძლია გახადოს კაცი თავისუფალი და ნეტარებით სავსე.
– ღმერთის საუბარი, 1974 წლის 20 თებერვალი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 27 თებერვალი.
რა არის ჭკუის ძალა, და რატომ არის მისი მართვა მნიშვნელოვანი პასუხისმგებლობა? ბჰაგავანი ნათლად მოგვმართავს ჩვენ დღეს.
ჭკუას აქვს ორივე ცხოველურობაც და ადამიანობაც. თქვენ უნდა შეეცადოთ გაიგოთ რა არის აღნიშნული ცხოველურობით და ადამიანობით. როცა ჭკუა დაძლეულია კაცის ექვსი შინაგანი მტრით, კერძოდ, კამით, კროდჰით, ლობჰით, მოჰით, მადით და მაცარიით (სურვილით, ბრაზით, სიხარბით, ილუზიით, სიამაყითა და ეჭვიანობით), კაცი ივიწყებს თავის ადამიანობას, ადგება ცხოველურობის გზას და დეგენერატდება ცხოველის დონეზე. მეორეს მხრივ, როცა ჭკუა მიჰყვება ადამიანობის გზას და სათანადოდ იყენებს მატის (ჭკუას), გატის (ბედს), სთჰიტის (თანამდებობას) და სამპატის (სიმდიდრეს) მიცემულს ღმერთის მიერ, კაცს შეუძლია ამაღლდეს ღმრთაებრივ დონეზე და გაუკეთოს დიდი სიკეთე თავის ქვეყანას და საზოგადოებას მთლიანად. ჭკუა არის კარგის და ცუდის ძირითადი მიზეზი. კეთილშობილება რაც არსებობს ჭკუაში ვერ მოიძებნება სადმე სხვაგან. მსგავსად, სიბოროტე ნაპოვნი ჭკუაში ვერ მოიძებნება სადმე სხვაგან. ჭკუა არის ისე მეტად კარგი, როგორც იგი არის ცოდვილი.
– ღმერთის საუბარი, 1996 წლის 23 ივნისი

საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2026 წლის 28 თებერვალი.
რა კავშირია ათმასა და ჭკუას შორის? როგორ შეგვიძლია ჩვენ განვიცადოთ ათმას ნეტარება? ბჰაგავანი განმარტავს დღეს მარტივი ილუსტრებებით.
კაცი ასრულებს ყველა საქმიანობას მზის სინათლის პირობადებულად. მაგრამ არ არსებობს რამე კავშირი ამ საქმიანობასა და მზეს შორის. მსგავსად, ჭკუა და გონება მუშაობს ატმას სინათლის პირობადებულად. ატმას სინათლის გარეშე, ჭკუა და გონება ვერ ფუნქციონირებს. მზის მსგავსად, ატმას არ აქვს მიჯაჭვულობა მოვალეობებსა და საქმიანობაზე. ისევე როგორც კაცი იღებს მზის შუქს მზისგან, ის იღებს ძალას ატმასგან. ატმა არის მოწმე. კარგი და ცუდი საქმეების შედეგები გავლენას არ ახდენს ატმაზე. როცა წყალი მიედინება, მთვარის გამოსახულება მასში ჩანს მოძრავი. მაგრამ მთვარე არ მოძრაობს. რა არის კაცის პრობლემების, დარდებისა და შეშფოთებების მიზეზი? ეგო და მიჯაჭვულობა არის მიზეზი. მიჯაჭვულობები, ბედნიერება, სევდა – ეს ყველაფერი აღმოცენდება ჭკუაში. ჭკუა და გონება არის ინსტრუმენტები. ეს არის ამ ინსტრუმენტებით რომ ჩვენ ვიღებთ ყველაფრის გამოცდილებას. ინსტრუმენტები არის ჩვენი პრობლემების მიზეზი. თუ ჩვენ მოვიშორებთ ამ ინსტრუმენტებს, ჩვენ შეგვიძლია განვიცადოთ ატმას ნეტარება.
– ღმერთის საუბარი, 1997 წლის 26 აპრილი

სატია საი ბაბა