ივლისი

1
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 1 ივლისი.
ჩვენ რას უნდა მივაღწიოთ უფლისგან და რატომ წარმოშობს ეს აზრის მარტო ამის თხოვნისთვის? ბჰაგავანი სიყვარულით გვახსენებს ჩვენ ასე რომ ჩვენ შევძლოთ უფლისგან მიღება ძალის, საზრდოს და დასაყრდენის.
როცა თქვენ ჩაძირული ხართ უფლის ანანდაში (ნეტარებაში), თქვენ ხართ ბატონი ყველა მცირე ანანდის ასევე. როცა თქვენ ყვინთავთ ზღვაში, თქვენ უნდა ეძებოთ მარგალიტები; როდესაც თქვენ მიხვალთ კალპავრიკშამდე (სურვილების შემსრულებელ ხემდე), ითხოვეთ უმაღლესი ნეტარება. არ ითხოვოთ უფრო პატარა როცა უდიდესი არის მისაწვდომი, სრულიად ცოტა მეტი ძალისხმევით. კაცში ბუნებრივია ლტოლვა გახდეს ერთიანი თვალუწვდენელთან, უზენაესთან, უსაზღვროსთან, რადგან, მისი გულის გამოქვაბულში, იქ ბინადრობს იგივე უზენაესი. ეს ჰგავს ახალგაზრდა ხბოს დარდს ძროხაზე. ყოველი ხბო იცნობს მის დედას. თქვენ შეიძლება გყავდეთ ათასი ხბო და ათასი ძროხა. გაუშვით ხბოები და თითოეული იპოვის მის დედას. ასე, ასევე, თქვენ უნდა იცოდეთ თქვენ საიდან იღებთ თქვენს თანდაყოლილ საზრდოს და დასაყრდენს. ესები მისაწვდომია მხოლოდ ღმერთთან, ვისგანაც თქვენ მოხვედით!
-ღმერთის საუბარი, 1966 წლის 20 თებერვალი.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 2 ივლისი.
როცა ჩვენ ვცდელობთ ღმერთის გახსენების სადჰანის პრაქტიკას ჩვენი დღის განმავლობაში, რა უნდა იყოს ჩვენი მიზანი? ბჰაგავანი სიყვარულით შთაგვაგონებს ჩვენ დღეს.
ის, ვინც ატარებს ღმრთაებრივ ცხოვრებას განიცდის ღმრთიურ ნეტარებას. ის არის ყოველთვის ნეტარი. ის იღებს ნამდვილი ბედნიერების სიამოვნებას. ამიტომ ყველა ადამიანმა უნდა გააცნობიეროს ჭეშმარიტება რომ ის არის ღმრთიური ნაპერწკალი. ეს ნიშნავს რომ ყველამ უნდა ეძებოს ღმერთის განცდა როგორც გულში მცხოვრების. ერთხელ არჯუნა შეწუხებული იყო აზრით მის ირგვლივ ნივთების მდგომარეობაზე და ჰკითხა კრიშნას, ეს რატომ უნდა მომხდარიყო მის მიმართ როცა მას ჰქონდა ასეთი რწმენა კრიშნაში. კრიშნამ შემდეგ აუხსნა მას რომ ეს არ იყო საკმარისი დროდადრო ღმერთის გახსენება როცა ადამიანი გრძნობს მისი გახსენების საჭიროებას. ამგვარი გახსენება არის მოხერხებულობის და მიზანშეწონილობის საკითხი. რაც საჭიროა არის ანუსმარანა, მუდმივი ხსოვნა. მხოლოდ ეს გაათავისუფლებს ერთგულს თავისი უბედურებისა და წუხილისგან. ანუსმარანა მოუწოდებს ხსოვნას ყველა დროში, ყველა სიტუაციაში. კრიშნამ უთხრა არჯუნას რომ ის ფიქრობს ღმერთზე მხოლოდ ზოგიერთ შემთხვევაში და ზოგიერთი კონკრეტული მიზნისთვის. ეს არ არის სწორი გზა. “თუ შენ მიხსენებ მე ყოველ დროში, მე ვარ ყოველთვის შენთან”, – თქვა კრიშნამ.
-ღმერთის საუბარი, 1997 წლის 25 აგვისტო.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 3 ივლისი.
როგორ უნდა ჩამოიყალიბოს ჭეშმარიტმა ერთგულმა ადამიანის ქცევა? ბჰაგავანი სიყვარულით გვმოძღვრავს ჩვენ დღეს „ტკბილი“ მაგალითით.
უფლისადმი სიყვარული არ უნდა გადაგვარდეს ფანატიზმში და სხვა სახელებისა და ფორმების სიძულვილში. აწმყოში, ამ ტიპის კიბო გავლენას ახდენს გამოჩენილ კაცებზეც კი. თქვენ უნდა მოერიდოთ მას. დაიჯერეთ რომ ყველა ვინც თაყვანს სცემენ უფალს და დადიან ცოდვის შიშით არიან თქვენი ძმები, თქვენი უახლოესი ნათესავები. მათი გარე ჩაცმულობა ან ენა ან კანის ფერი, ან თუნდაც მეთოდები რასაც ისინი იყენებენ თავიანთი პატივისცემისა და შიშის გამოსახატად არ არის მნიშვნელოვანი საერთოდ. შაქრის თოჯინები ფასდება შაქრისთვის, არა ფორმებით რაც მიცემულია მათზე მწარმოებლის მიერ. მათი სიტკბო კაცს აყიდვინებს მათ; არ აქვს მნიშვნელობა ესები არის სპილოები, ძაღლები, კატები, ვირთხები, ტურები თუ ლომები. ეს არის ინდივიდუალური ფანტაზიის საკითხი. ყოვერლი არის ტკბილი, ეს არის მთავარი რამ. სიტკბო მიიზიდავს მანავას (კაცს) მადჰავასკენ (ღმერთისკენ); პრავრიტი (გარე საქმე) ნივრიტისკენ (შინაგანი გზისკენ), ანანდა (ბედნიერება) სატ-ჩიტ-ანანდასკენ (ნეტარებისკენ უზენაესი არსების გაცნობიერებულობაში). როცა მადა მათთვის იზრდება, ყველა დაბალი სურვილი და ასეთი შიმშილი წყდება!
-ღმერთის საუბარი, 1966 წლის 20 თებერვალი.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 4 ივლისი.
რა არის სწორი დამოკიდებულება იმის მიმართ რასაც ჩვენ ვაცხადებთ ჩვენს საკუთრებად და მათზე ვისაც ჩვენ ვთვლით, როგორც ჩვენს ნათესავებს? ბჰაგავანი სიყვარულით და ნათლად გვახსენებს ჩვენ დღეს.
ადამიანის ცხოვრებაში, არსებობს ორი დამოკიდებულება იმ ობიექტებზე რომლებთანაც მას აქვს საქმე. 1) ეს არის საგნები რომლებისთვისაც ადამიანი არის მხოლოდ დროებითი მეურვე მადლით მისი პოზიციის მათზე დამოკიდებულებაში. 2) ეს არის ნივთები რომლებიც ეკუთვნის ადამიანს და რომელიც მას შეუძლია წაიღოს თავისთან და გამოიყენოს როგორც მას სურს. ამ უკანასკნელი ტიპის ურთიერთობას ეწოდება მარაკამ. პირველ ტიპს ეწოდება თარაკამ. კაცმა უნდა კულტივიროს თარაკამის დამოკიდებულება, კერძოდ, რომ არაფერი ეკუთვნის მას და ყველაფერი მოდის ღმერთიდან. ყველაფერი არის ღმერთის საჩუქარი. თქვენ უნდა მოეპყროთ ყველა ქონებას ამ სულით. თქვენ კარგად უნდა იზრუნოთ მათზე სანამ თქვენ გაქვთ პასუხისმგებლობა მათ სწორად გამოყენებასა და შენარჩუნებაზე. ეს არის თქვენი მოვალეობა. სანამ თქვენ ცხოვრობთ მსოფლიოში, თქვენ გაქვთ პასუხისმგებლობა იზრუნოთ თქვენს ცოლზე, შვილებზე და ქონებაზე. მაგრამ თქვენ უნდა ჩათვალოთ ეს როგორც ვალდებულება დაკისრებული ღმერთის მიერ. თქვენ არ უნდა მიეჯაჭვოთ მათზე როგორც თქვენს სამფლობელოებზე. თუმცა, უმეტესობა ადამიანების მსოფლიოში ღრმად არის მიჯაჭვული სანათესაოებთან და ქონებებთან. რამდენად მუდმივია ეს ქონება? თქვენ ვერასოდეს გაიგებთ როდის შეიძლება თქვენ მოგიწიოთ ყველა მათგანის დატოვება. მაშასადამე, სწორი დამოკიდებულება კაცისთვის არის შეცნობა თავისი მოვალეობის სხვების მიმართ და ყოველაფრის ჩათვლა საჩუქრად ღმერთისგან.
-ღმერთის საუბარი, 1997 წლის 25 აგვისტო.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 5 ივლისი.
რისთვის არის სწორი მიდგომა ცხოვრებისადმი რასაც შეუძლია სწრაფად წაგვიყვანოს ჩვენ საბოლოო მიზნისკენ? ბჰაგავანი სიყვარულით გვიხსნის, შთაგვაგონებს და გვმოტივირებს ჩვენ დღეს.
აპრაქტიკეთ ყოველი მოქმედების ღმერთის ფეხებთან შეთავაზება როგორც ყვავილს სთავაზებობენ პუჯაში. ყოველი სუნთქვა აქციეთ შეთავაზებად მისდამი. არ დაირღვიოთ სულიერი სიმშვიდე უბედურებებით; მიიღეთ ესები მადლის აქტებად. თუ კაცი კარგავს თავის ხელს ავარიაში, მან უნდა დაიჯეროს რომ ეს იყო უფლის წყალობა რამაც გადაარჩინა მისი სიცოცხლე. როცა თქვენ იცით რომ არაფერი ხდება მისი სანკალპას (გადაწყვეტის) გარეშე, ყველაფერს რაც ხდება აქვს მასზე მიმატებული ღირებულება. თქვენ შეიძლება უგულვებელყოთ მხოხავი თქვენს ეზოში, მაგრამ, თუ ბრძენი გაივლის და იტყვის ეს იშვიათი წამალია რასაც შეუძლია განკურნოს გველის შხამი, თქვენ აღმართავთ ღობეს მის გარშემო და არ ანებებთ ბავშვებს მოწყვიტონ მისი ფოთლები თუნდაც გართობისთვის! როცა თქვენ იცით რომ უფალი არის ყველაფრის მიზეზი, ყველაფრის წყარო, თქვენ იქცევით ყველასთან თავმდაბლობითა და პატივისცემით. ეს არის ის გზა რომელიც მიგიყვანთ თქვენ სწრაფად მიზნამდე.
-ღმერთის საუბარი, 1966 წლის 20 თებერვალი.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 6 ივლისი.
რა არის ნამდვილად ღირსეული რამ რისთვისაც ჩვენ შეიძლება ვილოცოთ? ბჰაგავანი სიყვარულით გვმოძღვრავს ჩვენ დღეს.
როდესაც ადამიანები ელოცებიან ღმერთს მათ არ უნდა ეძებონ რამე სიკეთეები. არც უნდა ილოცონ თუნდაც რამე სნეულების განკურნებისთვის, რადგან მსოფლიო სავსეა სნეულებით. თქვენ უნდა იგრძნოთ რომ ის რაც აუძლურებს მრავალს თქვენც გაუძლურებთ. მსოფლიო სავსეა სიმდიდრით, სახლებით და ბევრი სხვა რამით. თქვენ უნდა ეძებოთ ღმერთისგან ის რაც მიუწვდომელია მსოფლიოში. თქვენ არ გაქვთ სიმშვიდე. თქვენ უნდა ელოცოთ მშვიდობისთვის. მხოლოდ ღმრთიურს აქვს მშვიდობა. ღმრთიური აღწერილია როგორც მშვიდობის ტანმოსილება ლოცვაში მიმართულში უფლისადმი რომელიც იწყება სიტყვით „შანტაკარამ“. ღმერთის გარდა სხვა არავის შეუძლია მოგცეთ თქვენ ნამდვილი მშვიდობა. მეორე რამ რისთვისაც უნდა ელოცოთ არის სუკჰამ (ბედნიერება). ნამდვილი ბედნიერება არ შეიძლება გქონდეთ სხვებისგან. მათ შეუძლიათ მოცემა მომენტალური მიწიერი სიამოვნების. მაგრამ მხოლოდ ღმერთს აქვს მუდმივი ბედნიერება და მუდმივი ნეტარება. თქვენ უნდა ელოცოთ ამ ნეტარებისთვის. მხოლოდ ღმერთს შეუძლია ამის მოცემა. ის არის ნეტარების უფალი. თქვენ უნდა ელოცოთ ღმერთს მშვიდობისა და ნეტარების განსაცდელად, და არა რამე მიწიერი საჩუქრებისთვის.
-ღმერთის საუბარი, 1997 წლის 25 აგვისტო.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 7 ივლისი.
ჩვენ სიყვარულით რატომ უნდა ვაპრაქტიკოთ მსახურება და რატომ არის ეს სიბრძნის ჭეშმარიტი გამოხატულება? ბჰაგავანი სიყვარულით გვახსენებს ჩვენ უფლის ძვირფასი ერთგულის მაგალითის მოცემით.
პრაჰლადამ იცოდა ჭეშმარიტება, სარვამ ვიშნუმაიამ ჯაგატ – ეს მსოფლიო ავსებულია იმანენტური ღმერთით. ეს მან იცოდა სწავლით და გამოცდილებით; მან იცოდა ეს როგორც მუდამ წარმოდგენილი ფაქტი. ასე რომ, როდესაც მას სთხოვეს წარმოეთქვა სიკეთე საჩუქებლად უფლის მიერ ვინც დაკონკრეტდა მის წინაშე, მან არ სთხოვა არც მამის აღორძინება არც მისი სამეფოს აღდგენა, არც ხანგრძლივი სიცოცხლე, არც სიმდიდრე და არც დიდება; მან სთხოვა ყველა არსების ტკივილისა და მწუხარების შემსუბუქების შანსი! ღმერთი, მან იცოდა, იყო გამოჩენილი როგორც ეს არსებები და ღმერთის მსახურების საუკეთესო ფორმა იყო ამ გამოჩენების მსახურება და მათთვის შვებისა და სიხარულის მიცემა. ენამ უნდა გაამართლოს თავისი თავი ტკბილი დამამშვიდებელი სიტყვებით; ხელმა, რბილი უვნებელი მოქმედებებით. ტანი უნდა გაისარჯოს უპავასაში – ცხოვრებაში ღმრთაებრივის მუდმივი დასწრებით.
-ღმერთის საუბარი, 1966 წლის 20 თებერვალი.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 8 ივლისი.
ჩვენ რატომ უნდა გავიუმჯობესოთ ჭკუა და რა გამოვა ასეთი ძალისხმევისგან? ბჰაგავანი სიყვარულით გვმოძღვრავს ჩვენ დღეს მარტივი ანალოგიებით.
რომელი მიმართულებითაც კი კამერა არის შებრუნებული, იმ დროს როცა მისი ფილმი გამომჟღავნდება, შედეგად გამოსული სურათი იქნება ფაქტების ამ მიმართულებაში. ეს დამოკიდებულია ლინზის შემობრუნებაზე. მსგავსად, ჭკუა ასახავს იმ საგნების ბუნებას, რომლებზეც ჩვენ ვართ მიზიდული. როცა ვინმე გვაბრალებს ჩვენ, ჩვენ ვბრაზდებით და ვიქცევით გიჟურად. როდესაც ვინმე გვაქებს ჩვენ, ჩვენ ვხტუნავთ სიხარულით და კარგად ვფიქრობთ პიროვნებაზე ვინც გვაქებს ჩვენ. თითოულ შემთხვევაში, მიზეზი არის ჩვენი ემოციური აღელვება! ჩვენ უნდა გავიგოთ ჭკუის საიდუმლოებები და გზები რომლითაც იგი თამაშობს ჩვენთან. ჩვენ უნდა ვისწავლოთ ყოფნა მშვიდად და სტაბილურად, მიუხედავად იმის, ჩვენ გვაქებენ თუ გვკიცხავენ. კიდევ ერთი მაგალითი: როდესაც ჭკუა მიმართული არის ღმერთისაკენ ან სიკეთისკენ, იგი ხდება ადამიანური. თუ იგი მიმართული არის ბოროტი აზრებისა და ცოდვილი ეგოიზმისკენ, იგი ხდება დემონური. როცა ჩვენ გასაღებს ვატრიალებთ მარჯვნივ, იგი ხსნის საკეტს; როცა ჩვენ მას ვაბრუნებთ მარცხნივ, იგი კეტავს მას. იგივე გასაღები აკეთებს ორ საპირისპირო ოპერაციას, ბაზირებით მობრუნების მიმართულებაზე. თუ ჭკუა არის მიმართული კარგი აზრებისკენ, ის ამკვიდრებს განჯაჭვულობას. მიბრუნება აზრებისკენ “მე” და “ჩემი” იწვევს მიჯაჭვულობას. მიჯაჭვულობა ნიშნავს მონობას; განჯაჭვულობას მიჰყავს განთავისუფლებისკენ!
-ღმერთის საუბარი, 1978 წლის 25 ივლისი.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 9 ივლისი.
რატომ არის არაბრძნული მუდმივი ბედნიერების ძებნა ამ მსოფლიოში? ბჰაგავანი სიყვარულით გვახსენებს ჩვენ დღეს ასე რომ ჩვენ შევძლოთ ჩვენი ძალისხმევის ინვესტირება სწორი მიმართულებით!
ლამაზი ვარდის ყვავილი გვაგრძნობინებს ჩვენ თავს ძალიან ბედნიერად; მაგრამ საღამოთი, ვარდი ქრება; და მეორე დილით ფურცლები ცვივა და შემდეგ იგი არ იწვევს იმდენ ბედნიერებას. იგივენაირად, სილამაზის ყველა ობიექტს შეუძლია მხოლოდ გამოწვევა დროებითი ბედნიერების ჩვენში. ჩვენ უნდა გავიგოთ სწორად ჩვენ სად შეიძლება ვიპოვოთ მუდმივი და ხანგრძლივი ბედნიერება. ეს შეიძლება მხოლოდ იყოს ნაპოვნი ათმას ასპექტში და ღმერთის აზრებში. ჩვენ შეგვიძლია მივიღოთ მუდმივი ბედნიერება მხოლოდ ნივთებით რომლებიც არის მუდმივი. წარდამავალი რამეებიდან ჩვენ ვერასოდეს მივიღებთ მუდმივ ბედნიერებას. მხოლოდ მუდმივი ბედნიერების განცდის შემდეგ მივიღებთ ჩვენ ნამდვილ ნეტარებას. ჩვენ არ შეგვიძლია წასვლა ნეტარების საძებნად ყველა ადგილში. თუ ჩვენ ამას ვაკეთებთ, ეს იქნება როგორც თევზის მაღაზიაში წასვლა ბრილიანტების საძებნად. ჩვენ შეიძლება ვიპოვოთ მხოლოდ თევზი თევზის მაღაზიაში და არა ბრილიანტები! ვინაიდან ეს მსოფლიო არის დროებითი და მთელი ცხოვრება მასში არის გაურკვეველი, ჩვენ ვერ ვიპოვით მუდმივ ბედნიერებას ამ მსოფლიოში!
-ზაფხულის თავსხმები 1978, თავი 12.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 10 ივლისი.
ჩვენ რა უნდა გავაკეთოთ ჩვენი სულიერი წინსვლის უზრუნველსაყოფად? ბჰაგავანი სიყვარულით გვმოძღვრავს ჩვენ დღეს.
ადამიანებს ვინც მიდიან განგაზე წმინდა წყლის მოსატანად შეუძლიათ თან წაიღონ მხოლოდ იმდენი რამდენსაც მათი კონტეინერი იტევს. აქედან გამომდინარე, აუცილებელია გაფართოება სულიერი კონტეინერის თქვენში, კერძოდ, თქვენი გულის. ღმრთაებრიობა ვერ იქნება განხორციელებული თაყვანისცემის სხვადასხვა ფორმით. ესები არის კარგი ქმედებები თავისთავად და იძლევა შესაბამის ჯილდოებს. მაგრამ ესები არ იძლევა სულიერებას, რაც შედგება გაერთიანების დამყარებაში მასთან მხოლოდ ამ ერთიანობის რეალიზებაზე კონცენტრირებით. ღმრთაებრივს არ აქვს დაბადება ან სიკვდილი და ყოველ არსებას ავრცელებს როგორც მოწმეს. რაც საჭიროა ეს არის გულის ტრანსფორმირება. ყველა ცუდი აზრი და გრძნობა უნდა განიდევნოს გულიდან. ბჰაჯანების შესრულებაშიც კი უნდა იყოს მთელი გულით მონაწილეობა. ეს არ უნდა იყოს მექანიკური რიტუალი. მაშინ როცა თქვენი გული აივსება წმინდა აზრებითა და გრძნობებით ესები აისახება თქვენს ბჰაჯან-სიმღერაში. თქვენი სიმღერით თქვენ უნდა აჩუქოთ სიხარული ყველა მონაწილეს.
-ღმერთის საუბარი, 1997 წლის 25 აგვისტო.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 11 ივლისი.
რა არის ღმრთაებრივი კომპანიისა და სულიერი ძალისხმევის ან სადჰანას როლი? ბჰაგავანი სიყვარულით გვახსენებს ჩვენ, ძალიან ძლევამოსილი მაგალითით.
ნახშირი არის შავბნელი და ნიშნავს უმეცრებას სიბნელის ფორმაში. ცეცხლი ამოტყორცნის სინათლეს ან ბრწყინვალებას და ნიშნავს ცოდნას. სანამ ცეცხლი და ნახშირი არის განცალკევებული, ერთიმეორისგან ნახშირმა შეიძლება მხოლოდ ხედოს ცეცხლი მაგრამ ვერ იღებს რამეს მისი სიკაშკაშისგან. თუმცა, როცა ნახშირი ჩაიდება ცეცხლში და შევა კონტაქტში, იგი ასევე ხდება ნათელი და ხდება ცეცხლის ნაწილი. მაშასადამე, როდესაც ადამიანი შედის კონტაქტში ღმრთაებრივთან, უმეცრება ტანში მოშორდება. თუ ჩვენ ასევე ცოტა დაუნიავებთ, ნახშირი გახდაიქცევა ცეცხლად უფრო სწრაფად. ასეთი დანიავება ნამდვილად არის სადჰანა. სადჰანით, უმეცარი ადამიანიც კი შეიძლება გახდეს ბრძენი. ამ ჭშმარიტებას გაცნობიერებული, გოპიკაები იყვნენ კრიშნას ახლობლები და ძვირფასები. გოპიკების ყველა მოქმედება გამიზნული იყო უკვდავების მისაღწევად, მაგრამ არ სრულდებოდა რამე ეგოისტური მოტივით. ყველა მოვლენა რასაც ჩვენ ვკითხულობთ ბჰაგავატაში უნდა იყოს მიჩნეული როგორც მოქმედებები შესრულებული გოპიკების მიერ სუფთა და წმინდა გულით. ისინი თვლიდნენ თავის თავს უფლის ნაწილად. მათ განიცადეს ერთიანობა მთელ ქმნილებაში. ჩვენ არ უნდა მივიღოთ ეს ქმედებები ზედაპირული სახით. მათი სურვილები მთლიანად დაიწვა აზრებიდან ღმრთაებრივის შესახებ.
– ზაფხულის თავსხმები 1978, თავი 12.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 12 ივლისი.
ჩვენ რატომ არასდროს უნდა გვძულდეს ან გვაშინებდეს უსიამოვნო გამოცდილება? ბჰაგავანი სიყვარულით გვახსენებს ჩვენ და შთააგონებს ჩვენ დღეს ბუნების ლამაზი და პრაქტიკული მაგალითით.
თუ ადამიანი არის ყოველთვის კონდიცირებულ ოთახში, ის ვერასოდეს შეძლებს გაგებას სიგრილე რას ნიშნავს. ის უნდა გავიდეს, ერთხელ მაინც, ცხელ მზეში ჰაერის კონდიცირების მნიშვნელობის გასაცნობიერებლად. ვერც ერთი ლამპა ვერ შეძლებს ნათებას კაშკაშით დღის სინათლში. მხოლოდ ღამეს შეუძლია გამოავლინოს მისი ფასეულობა. ბევრი ადამიანი მოდის ჩემთან ტირილით: “სვამი! ჩვენ ვართ დიდ მწუხარებაში, ჩვენ ვიტანჯებით ღრმა შიშით.” როდესაც მე ვისმენ ამ სიტყვებს მე ვიცი რა ხდება მათ თავს. მე არასდროს მქონია მწუხარების ან შიშის გამოცდილება. მე ვიცი რომ ესები არის მხოლოდ სიზმრის გამოცდილება. ესები არ არის რეალური. ზოგმა ადამიანმა შეიძლება შეგაქოთ თქვენ, სხვებმა შეიძლება გაგკიცხონ თქვენ; ორივე არის არარეალური. ჭის ჩაღრმავებისას მოთხრილი მიწა ხდება გროვად მის გვერდით. ზოგი ყურადღებას აქცევს ორმოს, ზოგი – ბორცვს. მე განვიხილავ ორივეს გულგრილად. მიწა რომელიც იყო ეს ჭა ახლა გახდა მიწა რომელიც არის ეს ბორცვი. ეს არის მარადიული ნახე-სანახი. მზე ჩადის დასავლეთში და მთვარე ამოდის აღმოსავლეთში. ეს დუალობები არის ბუნების ნაწილი. სანამ თქვენ აქ ხართ, ეცადეთ აპრაქტიკოთ სიმშვიდე!
-ღმერთის საუბარი, 1978 წლის 25 ივლისი.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 13 ივლისი.
რა არის თვითკონტროლის პრაქტიკის საიდუმლო და რატომ არის საჭირო ასეთი დისციპლინის განვითარება? ბჰაგავანი ნათლად განმარტავს ამას ჩვენთვის დღეს.
დამა ნიშნავს გარე ორგანოების კონტროლს. სამა ნიშნავს შინაგანი ორგანოების კონტროლს. ჩვენ შეგვიძლია გავიგოთ სიტყვა სამა როგორც გრძნობის ორგანოების კონტროლის აღმნიშვნელი. ადამიანისთვის ვისაც შეუძლია მისი შინაგანი გრძნობების გაკონტროლება, გარეგანი ორგანოები არ იწვევს რამე გაძნელებას და გარე ორგანოები ადვილად მოდის კონტროლს ქვეშ. ადამიანისთვის ვისაც შინაგანი გრძნობების კონტროლი არ ძალუძს, გარეგანი ორგანოებიც ასევე ქმნის უამრავ საზრუნავს. თუ ადამიანი იღებს ძლიერ განწყობას რომ მან არ უნდა დაინახოს რამე მის გარეთ, ის ვერ დაინახავს რამეს ​​თუნდაც მისი თვალები იყოს გახელილი. თუ ვინმეს გადაწყვეტილი აქვს არ ჭამოს რამე, ის არ შეჭამს საკვებს როგორი მიმზიდველიც კი იგი შეიძლება იყოს. ეს არის შინაგანი გრძნობები რომლებიც პროვოცირებს გარე ორგანოებს. ამრიგად, შინაგანი გრძნობების კონტროლი არის რთული საკითხი; მაგრამ თუ ჩვენ ვართ ამის შემძლე, ჩვენ შეგვიძლია მარტივად გავაკონტროლოთ გარე ასპექტები. მისთვის ვინც დაბადებულია ადამიანად, მიუხედავად იმისა, მუშაობს ის არასულიერ სფეროში თუ სულიერ სფეროში, ორგანოების კონტროლი არის ძალზე მნიშვნელოვანი. ეს დისციპლინა ყველა ჩვენგანს მოგვანიჭებს დიდ ბედნიერებას!
-ზაფხულის თავსხმები 1978, თავი 11.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 14 ივლისი.
როგორი უნდა იყოს ჩვენი ურთიერთობა უფალთან და რატომ? ჩვენი საყვარელი უფალი გვახსენებს ჩვენ ძალიად ასე სიყვარულით დღეს.
არსებობს ღმერთის მიმართვის ორი გზა. ერთი არის დამწყების მანერაში, ერთგულის ვინც არის ჯერ კიდევ ელემენტარ საფეხურზე. ის აქებს: “უფალო! შენ ხარ მოწყალების ტანმოსილება, შენ ხარ ანანდა-სვარუპა (ღმრთაებრივი ნეტარების ტანმოსილება), შენ ხარ ყოვლისშემძლე” და აქვს ამით ღმერთის წყალობას მოპოვების იმედი. მაგრამ რაც უფრო ძვირფასად ერთგული იჭერს ღმერთს, უფრო მეტად ქრება ეს მანძილი. ეს არის ისე როგორვ მაშინ როცა ნაცნობი გსტუმრობთ თქვენ, თქვენ მიესალმებით მას ხელის ჩამორთმევით და ღიმილით რაც მეტწილად არის ხელოვნური. მაგრამ როდესაც ძველი მეგობარი შემოდის შინ, თქვენ მიიღებთ მას არაფორმალური სალმით და აჩვენებთ მას სკამს ციმციმით თქვენს თვალებში და სითბოთი თქვენს გულში. ფორმალური ქების მოზღვავებისას სიყვარული მეტწილად არ არის. როცა ეს ხდება, ურთიერთობაში პერსონალ ღმერთთან, სიყვარული არის უპირველესი აუცილებელი რამ. ამიტომ, გქონდეთ რწმენა, გქონდეთ მოთმინება და აკეთეთ სიყვარულისა და მსახურების საქმეები. სიყვარული დაჯილდოვდება სიყვარულით ათასჯერ.
-ღმერთის საუბარი, 1978 წლის 30 ივლისი.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 15 ივლისი.
ნათქვამია, რომ ჭეშმარიტი გურუ ნამდვილად არის ბრაჰმას, ვიშნუს და მაჰეშვარას ღმრთაებრივი სამება. რა არის ამ განცხადების შინაგანი მნიშვნელობა? ბჰაგავანი სიყვარულით განმარტავს ჩვენთვის დღეს.
მანიფესტაციის მთელი მსოფლიო არის ბრაჰმას, ვიშნუს და იესვარას თამაში. ბრაჰმა ქმნის, ვიშნუ ინარჩუნებს და იესვარა შლის ან ნთქავს. ბრაჰმა განსაზღვრავს თქვენს მომავალ დაბადებას თქვენი წინა კარმების შესაბამისად, ხოლო ვიშნუ ადასტურებს ბრაჰმას ამ ქმნილებას. ნერგს არ შეუძლია გაზრდა მისი საკუთარი ნებით. იგი უნდა იყოს მიხედილი, მორწყული და შემოღობილი. მხოლოდ მაშინ იგი გახდება დიდი ხე. იგივენაირად, გურუსთვის საკმარისი არ არის მხოლოდ გირჩიოთ თქვენ უფლის სახელის წარმოთქმა და თქვენი მედიტირების ტარება, მან ასევე უნდა იზრუნოს თქვენს პრაქტიკაზე და წინსვლაზე თქვენთვის საჭირო დასაყრდენის და ძალის მოცემით. იესვარას სამუშაო არის ნივთების შერწყმა უსასრულობასთან. ლაია ანუ დაშლა ნიშნავს სულის პარამათმასთან შერწყმას. იესვარა ხსნის ინდივიდს უნივერსალში. ამრიგად, მთელი პროცესი შედგება შექმნისგან, საზრდოობისგან და შერწყმისგან. ბრაჰმას, ვიშნუს და მაჰესვარას სამება წარმოადგენს არა სამ გურუს არამედ მიეკუთვნება ერთი და იგივე არსებას ფუნქციონირებადს სამი სხვადასხვა მიმართულებით სამ სხვადასხვა დროში.
-ზაფხულის თავსხმები, 1973 წლის 20 ივნისი.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 16 ივლისი.
რატომ არის ბჰაგავანის როგორც გურუს როლი ძალიან კრიტიკული ჩვენს ცხოვრებებში? ბჰაგავანი, ჩვენი სადგურუ, სიყვარულით ნათელყოფს ჩვენთვის დღეს.
ათმა არის ყველგანმყოფი. ათმა არის უსასრულო. ათმა არის ერთი მეორეს გარეშე. მაგრამ, ის ჩნდება როგორც ბევრი ფორმების სხვადასხვაგვარობის გამო. სულიერება არის ის რაც შეიცნობს იმ ერთს რომელიც აერთიანებს ყველა სხვადასხვაგვარობას ათმად. საუბედუროდ, დღეს არის ბევრი ინტელექტუალი ვინც ანაწილებს ერთს ბევრში. მაგრამ არიან ძალიან ცოტა ვინც ხედავენ ერთს ბევრში. აი მაგალითი. ჩვენ ავაშენეთ სასახლე. ამ სასახლეში გვაქვს ერთი ოთახი აბანოსთვის, ერთი სამზარეულოსთვის, სხვა სასადილოდ და კიდევ სხვა საცხოვრებლად. რა არის პასუხისმგებელი ამ დაყოფაზე? კედლები არის შიგნით შუაში. თუ თქვენ ამოიღებთ კედლებს, სასახლე გახდება ერთი კვლავ. შიგნით შუა კედლების გამო, არის სხვადასხვა ოთახები სხვადასხვა სახელებითა და ფორმებით. მსგავსად, ათმას სასახლე არის მხოლოდ ერთი. მას შემდეგ, რაც ჩვენ შევქმენით ათმას ამ სასახლეში, სხვადასხვა ოთახები ტანის, გრძნობების, ჭკუის, გონების, ნებისა და ეგოს, ჩნდება სხვადასხვაგვარობა. ვინაიდან ეს გაყოფის ტენდენცია არის ზრდაზე კაცობრიობას შორის დღეს არსებობს გურუს დიდი საჭიროება.
-ღმერთის საუბარი, 1992 წლის 14 ივლისი.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 17 ივლისი.
ჩვენ რა უნდა გავაკეთოთ განსაცდელად ღმრთაებრიობის და ყოველთვის მასთან დაკავშირებულად დასარჩენად? ბჰაგავანი სიყვარულით შთაგვაგონებს ჩვენ დღეს ოთხი ნათელი, მარტივი თუმცა ღრმა ინსტრუქციით.
რეალობა არის ყველგან შეცნობადი; მიზეზი, ეს არის აშკარა ყველაზე მეტად საკუთარ თავში როცა თქვენ გულმოდგინედ ეძებთ მას. თქვენ შეგიძლიათ განიცადოთ ეს, მაშინაც კი როცა უანგაროდ ასრულებთ თქვენს მოვალეობას საკუთარი თავის და სხვების მიმართ. მე დღეს მიგითითებთ თქვენ ოთხ დირექტივას თქვენი სიცოცხლეების განსაწმენდად და თქვენი ჭკუის განსაწმენდად, ასე რომ თქვენ შეძლოთ კონტაქტი ღმერთთან თქვენში! ტიაჯა დურჯანა სამსარგამ (დათმეთ ბოროტთა კომპანია); ბჰაჯა სადჰუ სამაგამამ (კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება კარგთა შორის); კურუ პუნიამ აჰორათრამ (აკეთე კარგი საქმეები დღეც და ღამეც); სმარა ნითიამ-ანითიათამ (გაარჩიე და დაიმახსოვრე ის რაც არის მუდმივი)! როდესაც ადამიანი არ მცდელობს საკუთარი თავის ამგვარად გარდაქმნას, მას მიდრეკილება აქვს დაადანაშაულოს ღმერთი თავისი მწუხარებისთვის, თავისი არამყარი რწმენის დადანაშაულების ნაცვლად! ის ადანაშაულებს ღმერთს, იმიტომ რომ ის აცხადებს თავს ერთგულად ძალიან ადრე და მოელის უამრავ წყალობას. წყალობა არ შეიძლება იყოს მოთხოვნილი ასეთი ადამიანების მიერ; ღმერთმა უნდა მიიღოს ერთგული როგორც მისი საკუთარი. ადამიანმა უნდა გამოიყენოს თავისი დისკრიმინაციის ნიჭი, რომ გაცრას ნაგვი და გადაყაროს ის ღირებულის გამორჩევით. კეთილი საქმეების კეთება ნიშნავს სხვებისთვის უანგარო მსახურების გაწევას. ადამიანი უნდა გაიქცეს ცუდი პიროვნებებისგან მოსაძებნად და მისაღწევად კეთილთა მეგობრობის, ვისაც შეუძლია ჩვენი განწმენდა და ჩვენი განკურნება.
-ღმერთის საუბარი, 1985 წლის 2 ივლისი.
საი შთაგვაგონებს პრაშანტი ნილაიამიდან
2024 წლის 18 ივლისი.
როგორ შეუძლია ერთგულს განიცადოს უფალი? ბჰაგავანი სიყვარულით გვახსენებს ჩვენ დღეს მისი მშვენიერი ლელით, ბჰაგავათამიდან!
ეს იყო კრიშნას ერთ-ერთი თამაში შესვლა მალულად გოპიკების სახლებში და გადაყირავება ქოთნების რომლებიც იყო რძისა და ხაჭოს შემცველი. გოპიკაებს, ვინც იყვნენ შეწუხებული კრიშნას გამოხტომებზე, სურდათ დაეჭირათ ის ფაქტზე. კრიშნა იყო მოუხელთებელი ქურდი. ასე რომ, ერთმა გოპიკამ ურჩია რომ მისი დაჭერის ერთადერთი გზა იყო მასზე ლოცვა. გოპიკაებმა დაიწყეს ლოცვა კრიშნასადმი: “ოჰ კრიშნა, ჩვენთვის შესაძლებელია შენი დაჭერა? შენ ხარ უფრო უჩინარი ვიდრე ატომი და უფრო ვრცელი ვიდრე ყველაზე ვრცელი რამ მსოფლიოში. შენ ავსებ ყოველ არსებას ქმნილებაში. ჩვენ როგორ შეგვიძლია შენი ჩაწვდომა?” ლოცვის შედეგად გოპიკებს ეჩვენათ მისი დაჭერის საშუალებები. კრიშნამ დაღვარა რძე ქვაბიდან, დაიბანა თავისი ფეხები რძით და გავარდა სახლიდან გარეთ. გოპიკები გაჰყვნენ კრიშნას ნაკვალევს და დაიჭირეს ის. ამ ეპიზოდის სიმბოლური მნიშვნელობა არის ის რომ ღმრთაებრივი შეიძლება იყოს განცდილი მხოლოდ მაშინ როცა ერთგული ეკრობა უფლის ფეხებზე. ეს არის ბჰაგავათას სწავლება.
-ღმერთის საუბარი, 1992 წლის 27 მაისი.













სატია საი ბაბა