ჯნანა და იოგა
კ: შენ თქვი, რომ ჯნანა არის ყველაზე მთავარი; კარგი, სახელდობრ რა არის ჯნანას ფუნქცია?
პ: ჯნანა გაიძულებს შენ შეიცნო ატმა-სვარუპა, ესე იგი, შენი საკუთარი რეალობა.
კ: და იოგა? თუ ადამიანს არა აქვს იოგა, მაშინ რა ხდება?
პ: ის არის მსგავსი კოჭლი ადამიანის.
კ: და თუ ადამიანს არა აქვს ჯნანა?
პ: ის არის მსგავსი ბრმა ადამიანის.
კ: ამბობენ, რომ იოგა სპობს ყველა ხარვეზებს და აღმოფხვრის ყველა შეცდომებს. ეს როგორ ხდება?
პ: შეიძლება ბრინჯი გახდეს საჭმელად ვარგისი, თუ ის არ მოიხარშება ცეცხლზე? იოგით და სხვა ვარჯიშებით, ჩითჰთჰა ხდება რბილი. ამას ჰქვია თჰაპასი, ცხელი; ის ხდება თჰაპთჰა, ცხელი. უფრო მეტიც, იოგა და ჯნანა მსგავსია ზეთისა და ცეცხლისა. ზეთი არის იოგა და ჯნანა არის მანათობელი ალი ლამპის.
კ: სვამი! მაპატიე მე ამ შეკითხვისთვის. არსებობს ვედანთჰას ასე ბევრი სწავლება ახლა. ყველა მათ მასწავლებელს შეცნობილი აქვს ჭეშმარიტება, ამ სინამდვილის განცდით?
პ: როგორ შეიძლება ეს იყოს ნათქვამი? თქვენ შეგიძლიათ თვითონ განსაჯოთ მათზე. შეხედე, თუ მათ აქვთ გულის სისუფთავე, აზრის სისუფთავე, ჭკუის სისუფთავე, ხელშეუვალი და მუდმივი პარამატმას ცოდნა, – მხოლოდ ასეთებს აქვთ უფლება ასწავლონ ვედანთჰა, იმიტომ რომ მარტო მათ შეუძლიათ ვედანთჰას განცდა.
კ: მათი სწავლებისგან, ვისაც არ გააჩნია ასეთი თვისებები, იქნება სარგებლობა განსაზღვრული ხარისხით მაინც?
პ: ლამაზი აღწერები სხვადასხვა დელიკატესების და გემრიელი საჭმელების ვერ დააპურებს მშიერ ადამიანს. ვედანთჰა რომელიც ჩერდება სიტყვებით არის ამის მსგავსი. ის უნდა განცადო, რომ დაკმაყოფილდე. კვლავ, მოსმენა სწავლის მოწადინების გარეშე, არის ასევე არაეფექტური. მასწავლებელი თუ არ გამოეყოფა გრძნობითი საგნებისგან, მისი სწავლება არის მაგრამ თუთიყუში ლაპარაკობს. ის, ვინც მოდის მოსასმენად, სწავლისა და სარგებლობის სურვილის გარეშე, დაკავებულია მხოლოდ მოჩვენებით ქმედებაში.
კ: ბაბა! შენ ამბობ, რომ სისუფთავე გულის, სისუფთავე ჭკუის, და ტრანსცენდენტული და იმანენტური პარამატმას ცოდნა არის არსებითი. მაშინ, რისთვის გამოიყენება სადჰანა შესრულებული სხეულით, შედგენილით ხუთი ელემენტისგან? განა საკმარისი არ არის, თუ ადამიანი აღწევს სვა-სვარუპას ჯნანას?
პ: საკვირველო ამხანაგო, უბრალოდ იმიტომ, რომ საჭე არის ძირითადი, შეძლებ კი შენ დაასკვნა, რომ ნავი არის ზედმეტი? შენ როგორ გადალახავ მდინარეს მარტო საჭით? ირწმუნე რომ უფალმა შენ მოგცა სხეული, როგორც ნავი, რათა გადაცურო სამსარის ოკეანე, და ჩითჰთჰა, როგორც ამ ნავის ძირითადი ნაწილი. ეს არის პირველი საფეხური ვედანთჰაში. სვასვაარუპაჯნანა არის საჭე ნამდვილად. მაგრამ მარტო ის არ არის საკმარისი; ფიზიკური ჩვევები და დისციპლინები ასევე მონაწილეობენ. მუდმივი ეთერის მდგომარეობის მისაღწევად სხეულის დისციპლინა არის მნიშვნელოვანი.
კ: სხვა ეჭვი მანაღვლიანებს მე, სვამი. ფიზიკურ დისციპლინებზე საუბრისას, შემიძლია მე ვიცოდე, აკეთებს თუ არა ბრაჰმავიდია განსხვავებას კაცს და ქალს შორის?
პ: კარგი, ჩემო ბიჭო. ამ ნავს არ აქვს ასეთი განსხვავებები. ბრაჰმავიდია და ჩითჰაშუდჰი სრულიად არ არიან დამოკიდებული სქესზე. ყველა ვინც ავად არის უფლება აქვს წამალზე, რომელიც კურნავს, ასე არ არის? მაშასადამე ყველა ვინც ავადაა ბჰავათი (დაბადებით და სიკვდილით), უფლება აქვს ბრაჰმავიდიაზე, წამალზე, რომელიც კურნავს მას. შეიძლება ყველამ ვერ შეძლოს თავს უფლება მისცეს მიმართოს ამ ჯადოსნურ წამალს; მაგრამ შენ არ შეგიძლია ამტკიცო, რომ ზოგიერთებს არ აქვთ უფლება ამაზე.
კ: სვამი, ვედანთჰების ზოგიერთი მცოდნე თვითონ რატომ ამბობს, რომ ქალებს არ აქვთ უფლება შეისწავლონ და პრაქტიკაში გამოიყენონ ბრაჰმავიდია. ორივეს არ აქვთ თანაბარი ბუნება, ისე ჩანს.
პ: ჩემო ბავშვო! როგორც მე გითხარი, ორივეს აქვთ ერთნაირი უფლებები წამალზე. მაგრამ ორივემ უნდა დაიცვას რეჟიმი, იმისთვის რომ წამალმა შეძლოს მოქმედება სისტემაზე. ბრაჰმაბჰავანა, ან თვით ძირითადი საფუძვლის განჭვრეტა, არის წამალი; მასთან ერთად რეგულარულად უნდა დაიცვა ჯნაჯის და ვაირაგიას რეჟიმი. შესაძლებელია ქალებმა ვერ შეძლონ ამ მადისციპლინირებელი რეჟიმის დაცვა ისევე რეგულარულად, როგორც კაცებმა, ვინაიდან ისინი უფრო სუსტები არიან. შეიძლება, მიზეზი იმ ადამიანებითვის, რომლებიც უარყოფენ ქალების უფლებას ამ წამლებზე, არის ეს სისუსტე. მაგრამ ყველას, იქნება ეს კაცი თუ ქალი, ვისაც შეუძლია ამ შეზღუდვებისა და წესების დაცვა, აქვთ ერთნაირი უფლებები ბრაჰმავიდიას წამლით სარგებლობის მიღებაზე. ასეთია ჩემი განაჩენი.